Bir tanem,
Aralık bahçeme kar düşürdü bu sabah
Soğuk bir gül sarktı dalımdan bekleyişimle
Elini uzatsan erirdi zaman
Bir çay buharına sinerdi yüzün
Yalnızlığım koca bir ormanda
Yaşamak dedin mi
İlle de kıyak olacak
Ne küfre doyar
Ne de kahkahayla yetinir
Gömlek ütüsüz, ruh ütüsüz
Ama keyif yerinde
Aşk İzmir'de
Alsancak çimlerinin en yeşil ateşinde
Gün batımı ile tutuşan bir yalnızlık
İki yaka, birinde ben, birinde sen
Aramızda mavi bir yangın
Sabah
Bir çocuğun elinde ıslak bir bayrak
Koşuyor
Peşinde bütün gecelerin utancı
Ve bir güvercin kanadında
Umudun tüyleri
Kuşlar sustuğunda anlaşıldı,
Mevsimlerin adını sen koyardın.
Şimdi bahar bile yarım kalıyor.
Bir çiçeğin açması yetmiyor,
Onu kimsenin seyretmemesi...
Sen seyretmeyince
İçimde uykusuz bir gece büyüyor
Gözlerimden bir yıldız süzülüyor yavaşça
Yüreğim devrik umutların lal gecesi
Ağzım konuşmalara ahraz bir mahkum
Dilimde bir küfür gibi büyüyor gerçekler
İçimde Bir martı var
Kanatlarında kar taneleri
Seni düşünüyorum
Ellerin bir nefes gibi ellerimde
Kokun Bir bahçe kadar yakın
Zaman ikindiyi geçiyor
Mart gelince
Kış sonu, ayaz sonu...
Ama senin gözlerin var ya
İşte onlar bambaşka bir mevsimin günleri
Bir yanın hala şubat
Bir yandan nisan olmaya hevesli
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!