Bir sabah aydınlığı gibi gelirsin
Sessizce, hiç haber vermeden
Gece yarısı pencereden süzülen
Ay ışığı misali
Düşersin içime güzelim
Seninle bir kırlangıç olsak
Kanat çırparken aynı göğe
Bir düşmez olsak yere
Bir ölüm olsak iki kişilik
Ne korkunç ne güzel
Seni sevmeyi
Hiçbir mevsime bağlamadım
Ne zaman sen içimden geçsen
Kalbim bir bahara kapı aralıyor
Gözlerimde yeşilleniyor Dünya
Seni sevmek
Yağmuru dinlemek gibi bir şey
Damla damla birikmek
Sonra coşmak gibi bir şey
Seni sevmek
Bu gece gözlerine sığındım sevgilim
Yeşiline sırtımı verdim
En gölgesinden
Bir çınar serinliği çektim
Görünen en ücra yerime kadar
Kirpiklerini hep açık tuttum
Öyle bir sensizliğin içine düştüm
Aynadaki yüz benim miydi tanıyamadım
Ne yanaklarımda gamzem
Ne sevinçlerim de bahar kalmış
Sensiz ve mevsimsiz zamanların
Akşamüstülerindeyim
Her şeyin fazlası zarar
Şiirin bile
Sen gideli
Üstüme sessizlik yağıyor
Bir de sensizlik dinliyorum
Sen yanımdayken
Ölüm yanıma yaklaşamaz
Sen yanımdayken
Korkularım geri çekilir
Sen yanımdayken
Yaşamak bile güzelleşir.
Ben ki,
Bozkırın bağrında yetişmiş bir yiğit başağım
Toprak kokar avuçlarım, ter damlar alnından tane tane
Yüreğim bir çeşmedir çağlar Yozgat'ın orta yerinde
Yerköyün taşına toprağına, Çamlığın kuşuna sığmaz
Bir sevda büyütürüm yüreğimde
Anılara sıkışmış bir kare
Arka sokaklarda toz kokusuyla ıslanmış bir sabah
Bakkalın önünde gazoz kapaklarının madeni parıltısı
Arkadaşlar, arkadaşlar, arkadaşlar
Bir daha asla yan yana sığmayacak kelimelerdi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!