Ben siyah sen beyaz
İki farklı renk olsak da
Birbirimizi tamamlayınız
Ne yalnız karanlık
Ne yalnız aydınlık
Hayat hep siyah beyaz başlar
Her sabah
Gökyüzü aynı yerden ağarmıyor mu içimde
kimi gün kuşun uçuşunda mavi
kimi gün eski bir fotoğrafın
kapanmamış yarası kadar sarı
Biraz deniz kokusu olmalı insanın,
biraz dağ yeli,
biraz çocukluk...
Bir türkü çalmalı ansızın
eski bir radyonun yorgun sesinden.
Hatırlamalı insan
unuttuğunu sandığı bütün baharları
Bir dostun kapısını çalmalı mesela,
hesapsız, kitapsız
sadece merhaba demek için.
Sonra uzun bir akşamüstü
güneşin dağların ardına
kendi sessizliği ile çekilişini seyretmeli
Hayat dediğin
büyük mutlulukların peşinde koşarken
küçük sevinçlerini kaybetmek değil.
Bazen bir gülüşe sığar ömür
bazen bir yol arkadaşına
ve insan yaşadığını en çok
içinden bir şeyler taştığında anlar
Beyaz saçlarım var
Alnımda çizgiler
Varsın olsun
Bu zamana kadar sevdim, sevildim
Bir evim oldu, bir masam
Misafir ağırladım, misafir oldum
Haziranda gözlerin
denize dökülen bir akşam gibi
bir sıcak rüzgarla gelir uzaktan
daha çok hatırlamak, unutmayı beklerken
daha çok kalmak, gitmeyi düşünürken
işte böyle bir şey...
Zaman içinde zaman kaybolur
Anılar dipsiz kuyulara çekilir
Hafızaları bulanıklaşır
Yaprak döker insan ilkbaharda
Unutulur saklı sevdalar
Ve gün gelir silinir tüm hafıza
Hüznünün rengini sordular, deniz dedim
Kokusu dediler, akşamüstü bir balıkçı barınağı
Peki sesi?
Bir çocuğun camdan bakıp
"Babam gelmeyecek" dedi andır
Ben en çok o anı yazamıyorum şiirlerimde
Bir yıldız uyandı avuçlarımda bu gece
Adını kış koydum
Üşüyen sokakların soluğundan öğrendim gecenin rengini
Kar ağır ve sessiz
Bir yüreğin derininden geçer gibi yağıyordu
Bir düş gibi gelme
Uyanırsam kırılır her şey
Gel de kal
Gel de kal ki
Zaman senden yana aksın biraz
Sabahları içime uğramıyor
Gözlerim açılıyor zifiri bir karanlığa
Zaman geçmek bilmiyor
Başka hayatlarda buluyorum kendimi
Susmanın bile sustuğu bir hali düşünemiyorum
Düşünsem de
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!