Sende gördün bu bardağı
Taşıran o son damlaydı
Ne gözyaşı ne yağmurdu
Ne güneşti ne de ay dı
Ne ağlarsın deli gönül
Bu sevdanın akamadık suyuna
Hırpalandık acı çektik boyuna
El sözüyle adım adım oyuna
Ne gelirim nede sen gel bir daha
Bilemedik aşkımızın suçu ne
Ben senin hasretinle
Mecbur muyum yanmaya
Seni sevdiğsem, beni
Ne hakkın var yormaya
Yoksa senin içinde
Cihan şümul olmak, ey deli gönül
Taravet çağında, ne güzel bir şey
Artık ondan sonra, bitsede ömür
Her an hatırlanmak, ne güzel bir şey
Kalemin yazmışsa, her gün okunup
Ne zorlar yaşayarak
Her şey biter sanarak
Nelere katlanarak
Yürüdükte ne oldu
Yaşıyoruz şu anda
Unut gisin o’nu unutta anma
Divaneler gibi her şeye kanma
Aklını başına topla da yanma
Olmuyor o’nunla olmuyor işte
Budur deseler de sevmenin çağı
Dertlerimi sıra, sıra, toparladım kalbimde
Bir baksanız neler var, kalbimin arşivinde
Neşeden zevkten başka, ne yokturki içinde
İşte ben bu dertlerle, bu kalple yaşıyorum
Yarısı dert doluysa, yarısında özler var
Aileler dağıldık.megapollerde
Bir bir telef olduk, yaban ellerde
Kazanlar, tencere, oldu evlerde
Bizi yoksulluğa, saldılar baba
Uzakta tutarak, olanaklardan
Sözüm geçmez benim bana
Kimse gelmez imdadıma
Yaşıyorum inadına
Nafile yere nafile
Sevme derim yine sever
Gidişin nedendiyki yüreğimin kadını
Hala yazıyor isen ağaçlara adımı
Oysa hiç duymamıştın giderken feryadımı
Yoksa beni yine mi öldürmek istiyorsun
Kara topraklara mı gömdürmek istiyorsun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!