Bu sevdanın akamadık suyuna
Hırpalandık acı çektik boyuna
El sözüyle adım adım oyuna
Ne gelirim nede sen gel bir daha
Bilemedik aşkımızın suçu ne
Cihan şümul olmak, ey deli gönül
Taravet çağında, ne güzel bir şey
Artık ondan sonra, bitsede ömür
Her an hatırlanmak, ne güzel bir şey
Kalemin yazmışsa, her gün okunup
Ben senin hasretinle
Mecbur muyum yanmaya
Seni sevdiğsem, beni
Ne hakkın var yormaya
Yoksa senin içinde
Çaresizce düşünmekle olmuyor
Gel gidelim bu yerlerden sultanım
İstesekte bu çilemiz dolmuyor
Tenceremiz boşalıyor sultanım
Yad ellere gelip garip olmuşuz
Dağların yamacına
Muhtacım ilacına
Senden başka hiç kimse
Çare değil acıma
Gel derdime derman ver
Bilemedin sen beni
Kadrimi, kıymetimi
Al git merhametini
Seni artık istemem
Mademki çıktın namert
Beni neden sevmiyorsun
Dostluğumu görmüyorsun
Selam versem almıyorsun
Ben ne yaptım, kimi soydum, sen söyle
Ne hocayım ne hacıyım
Komşunun çayırlarına
Girmiş elin inekleri
Taze taze kan emiyor
Yeni dünya sinekleri
Ortadoğu elden gitti
Öğle bir kale’ki, girmek imkansız
Gönül kapısında, kaldım amansız
Sazım feryad eder, duyup insafsız
Sur dışından, sur içine almıyor
Gök kubbe titriyor, intizarımdan
Unut gisin o’nu unutta anma
Divaneler gibi her şeye kanma
Aklını başına topla da yanma
Olmuyor o’nunla olmuyor işte
Budur deseler de sevmenin çağı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!