Eğer medeniyet, görülen ise
Geleceği için, gülmesin kimse
Açlar diyarında, tok sevinirse
Medeniyet onun, cehalet benim olsun
Acımak hissini, unutturduysa
Sende gördün bu bardağı
Taşıran o son damlaydı
Ne gözyaşı ne yağmurdu
Ne güneşti ne de ay dı
Ne ağlarsın deli gönül
Bu sevdanın akamadık suyuna
Hırpalandık acı çektik boyuna
El sözüyle adım adım oyuna
Ne gelirim nede sen gel bir daha
Bilemedik aşkımızın suçu ne
Ben senin hasretinle
Mecbur muyum yanmaya
Seni sevdiğsem, beni
Ne hakkın var yormaya
Yoksa senin içinde
Cihan şümul olmak, ey deli gönül
Taravet çağında, ne güzel bir şey
Artık ondan sonra, bitsede ömür
Her an hatırlanmak, ne güzel bir şey
Kalemin yazmışsa, her gün okunup
Denizde dalgaları
Görür seni anarım
Giyme sakın alları
Göremesem yanarım
Rüzgarlardan uzak dur
Sayın, şiir sever dostlarım, bu şiiri(şiirse) yazmama neden olan gece saat 01-02 sularında gelen telefondur, alo diyoruz cevap veren yok kapatıyoruz tekrar arıyor
yaklaşık 7-8 defa telefon zili çaldı, sonuçta biz aradık karşımıza birisi çıktı, kimsiniz
bu telefonu niçin arıyorsunuz dediğimizde, gökteki yıldızlardan biri diye yanıtladı,
tabi biz doğal olarak telefonu kapattık, sağolsun, bir daha aramadı.bende o saatte
bu dörtlükleri, bu olaya atfen yazmış bulunuyorum,30.07.2003 saat:03.00
Kaşına gözüne doyamadığım
Düğmelere kıyıp soyamadığım
Yerine kimseyi koyamadığım
Bir insan bu kadar güzel olur mu
Cihanda bulunmaz emsalin eşin
Baştan sona hep aynıdır sansanda
Benim sevdam seninkine benzemez
Hiç sönmeden ateşlerde yansanda
Benim sevdam seninkine benzemez
Beni tutmuş küreklerle kürütür
Hiç bekleme derim diye kal burda
Ben zalimi zorla tutmam bilesin
Dertler beni elesede kalburda
Ben zalimi zorla tutmam bilesin
Bozulsa da fenim çarkım düzenim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!