Vefasızın otağına
Giremedim yatağına
Bir insanın alçağına
Düşmek ne zormuş ne zormuş
Gününe gün uymayanı
Ne zorlar yaşayarak
Her şey biter sanarak
Nelere katlanarak
Yürüdükte ne oldu
Yaşıyoruz şu anda
Hani,olacaktın elim ayağım
Soframda ekmeğim,balım kaymağım
Canımın yarısı,gözüm gözağrım
Yüreğim yanıyor neredesin sen
Hayatım her şeyim,varım varlığım
Sende gördün bu bardağı
Taşıran o son damlaydı
Ne gözyaşı ne yağmurdu
Ne güneşti ne de ay dı
Ne ağlarsın deli gönül
Bu sevdanın akamadık suyuna
Hırpalandık acı çektik boyuna
El sözüyle adım adım oyuna
Ne gelirim nede sen gel bir daha
Bilemedik aşkımızın suçu ne
Cihan şümul olmak, ey deli gönül
Taravet çağında, ne güzel bir şey
Artık ondan sonra, bitsede ömür
Her an hatırlanmak, ne güzel bir şey
Kalemin yazmışsa, her gün okunup
Ben senin hasretinle
Mecbur muyum yanmaya
Seni sevdiğsem, beni
Ne hakkın var yormaya
Yoksa senin içinde
Çaresizce düşünmekle olmuyor
Gel gidelim bu yerlerden sultanım
İstesekte bu çilemiz dolmuyor
Tenceremiz boşalıyor sultanım
Yad ellere gelip garip olmuşuz
Dağların yamacına
Muhtacım ilacına
Senden başka hiç kimse
Çare değil acıma
Gel derdime derman ver
Bilemedin sen beni
Kadrimi, kıymetimi
Al git merhametini
Seni artık istemem
Mademki çıktın namert
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!