Benim yerim dolmaz diye sanan sen
Senin yerin nasıl doldu gelde gör
Gönül denen muhannete kanan sen
Senden sonra neler oldu gelde gör
Nizamlandı akıl suyu bir arkta
Bir lokma ekmekle bir kaşık aşın
Derdine düşmüşüm bitmez savaşın
Eseri kalmadı gözümde yaşın
Eyvah eyvah eyvah başıma benim
Kederimdem, uzak kaldım vuslata
Yok olurken,kazma kürekle var ettiğimiz
Her karışını,kanlarımızla suladığımız
Kana doymuş bu toprakların,kana ihtiyacı
Varmı sanıyorsunuz
Elin oğlu uzayın nimetlerinden yararlanırken
Yürürken yollarda izledim seni
Her an takip edip gözledim seni
Gel artık sevdiğim özledim seni
Kara toprak beni alıncaya dek
Suçum nedir benim neden kaçarsın
Olmaz olsun, olmaz olsun varlığın
Zorluğunu, bilmiyorsun darlığın
Zevk, eğlence değil, hayat sandığın
Açlıktan kıvranıp, ölenler vardır
İnsanlıkmı, pay edinmek bebekten
Gönül bu, kondu mu çiçek üstüne
Kalkmayı bilmiyor arı misali
Ses seda çıkmasın, demez küstü ne
Değirmen taşıyla darı misali
Düşman kapısında pusu kursa da
Sıkıntım çok gönlüm darda
Gözlerim hep uzaklarda
Bu ortamda bu şartlarda
Keşke baba olmasaydım
Geçti ömrüm yürümekle
Gözlerimin çeşmesine avuç uzat içeceksen
Al eline orağını işte boynum biçeceksen
Ama, sakın bana gelme çektiğini görmek için
Sevda dolu yüreğimin yakasına ilişeceksen
Bil ki seyran yeri değil gül diyarı o meydanın
Geçmeyen günlere derdin çok uzun
Yanımda olunca gülerdi yüzün
Şimdi o yüzünde nedir o hüzün
Avucunun içi kınalı yarim
Gözlerinin nemi saklanır benden
Eğer medeniyet, görülen ise
Geleceği için, gülmesin kimse
Açlar diyarında, tok sevinirse
Medeniyet onun, cehalet benim olsun
Acımak hissini, unutturduysa
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!