Bir lokma ekmekle bir kaşık aşın
Derdine düşmüşüm bitmez savaşın
Eseri kalmadı gözümde yaşın
Eyvah eyvah eyvah başıma benim
Kederimdem, uzak kaldım vuslata
Yok olurken,kazma kürekle var ettiğimiz
Her karışını,kanlarımızla suladığımız
Kana doymuş bu toprakların,kana ihtiyacı
Varmı sanıyorsunuz
Elin oğlu uzayın nimetlerinden yararlanırken
Benim yerim dolmaz diye sanan sen
Senin yerin nasıl doldu gelde gör
Gönül denen muhannete kanan sen
Senden sonra neler oldu gelde gör
Nizamlandı akıl suyu bir arkta
Umut etme gönlüm boşuna umut
Artık bundan sonra umudu unut
Al işte ellerim tutacaksan tut
Güneşin bizlere vuracağı yok
Ne yapsak ne etsek sarıyor hızla
Gönül bu, kondu mu çiçek üstüne
Kalkmayı bilmiyor arı misali
Ses seda çıkmasın, demez küstü ne
Değirmen taşıyla darı misali
Düşman kapısında pusu kursa da
Eğer medeniyet, görülen ise
Geleceği için, gülmesin kimse
Açlar diyarında, tok sevinirse
Medeniyet onun, cehalet benim olsun
Acımak hissini, unutturduysa
Geçmeyen günlere derdin çok uzun
Yanımda olunca gülerdi yüzün
Şimdi o yüzünde nedir o hüzün
Avucunun içi kınalı yarim
Gözlerinin nemi saklanır benden
Sıkıntım çok gönlüm darda
Gözlerim hep uzaklarda
Bu ortamda bu şartlarda
Keşke baba olmasaydım
Geçti ömrüm yürümekle
Bu seven gönlümü yabana atıp
Kurtlara, kuşlara yem etme beni
Artık hatıramsın diye bırakıp
Deli deli esen yel etme beni
Canım canım a canım yel etme beni
Vefasızın otağına
Giremedim yatağına
Bir insanın alçağına
Düşmek ne zormuş ne zormuş
Gününe gün uymayanı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!