Murat Acer Şiirleri - Şair Murat Acer

Sustuğum her saniye kalbime saplanan bir bıçaktı
Sabrımın kıyısındaki sessizliğim son buldu Artık
Şimdi bütün köprüleri yakıp yıkmaya geldi sıra
Sözlerimde biriken o öfkeyi dizginleyemiyorum
Işıklarını söndürdü aydınlık dünyam
Artık iyi niyet yok

Söylesene sevdiğim ne zaman döneceksin
Yollar uzadı gitti ömür bitti bitecek
Hangi anın kapımı çalacak da geleceksin
Bu hasret bu yangın söyle ne zaman bitecek
Söylesene sevdiğim ne zaman döneceksin

NE ZORMUŞ

Severken ayrılmak ne zormuş meğer,
Yüreğe taş basmak ne zormuş meğer...
Bütün yollarım sana çıkarken,
Arkanı dönüp de gitmek ne zormuş meğer.

O BENİM

Hazana düşmüş gönül mabedim,
Sararıp solan, kuruyan benim.
Çok gördüm toprakta yitip gideni,
Dünyada herkes gerçek, bir yalan benim.

Ne kadar zorlasam da olmuyor işte
Zamanın çarkına sıkışmış bir yaprak gibi
Rüzgara direndikçe kırılıyor dallarım
Kendi içimde verdiğim bu amansız savaşta
Her cephede biraz daha eksiliyor yarınlarım

Çaresiz bekleyişlerim var benim
gelmeyecek zamanlarımda
hayallerimi toprak altına gömdüğümden beri
güzel sözler söyleyerek gülümseyemiyorum bile
güven duygum katledildikten sonra
en yakın bildiklerim bile

Öyle Bir boşluktayımki
Duygularım manasız
Hislerim körelmiş
Hiç birşey gibi
Hiç kimse gibiyim
Ne dünya umrumda

Özledim seni çok özledim
Ama kimseye diyemiyorum
Sessizce yutkunuyorum adını
Unutmanın tarifini yazmamışlar
Kadere

PİRE NİYAZ

​Yol içinde yol ararsan,
Pir Sultan’ın izine bak.
Gönül gözün açık ise,
Özün Hak’ta sözüne bak.

Su gibi akarken yol bulamadım
Ben bu eğri düzene alışamadım
Namertle yan yana bir olamadım
Derviş gönlümün pirim Ali'dir benim

Söz söyledim baktım gittiği yere