Çaresiz bekleyişlerim var benim
gelmeyecek zamanlarımda
hayallerimi toprak altına gömdüğümden beri
güzel sözler söyleyerek gülümseyemiyorum bile
güven duygum katledildikten sonra
en yakın bildiklerim bile
Adım adım biten Ömür
Günahlara batan ömür
Kurtulurumu belki birgün
Ateşlerde yanan ömür
Bitermi sitemim ahım
Arşa çıkıyor feryadım
Öyle Bir boşluktayımki
Duygularım manasız
Hislerim körelmiş
Hiç birşey gibi
Hiç kimse gibiyim
Ne dünya umrumda
Özledim seni çok özledim
Ama kimseye diyemiyorum
Sessizce yutkunuyorum adını
Unutmanın tarifini yazmamışlar
Kadere
papatya falları artık sevmiyor
bitti o eski hikaye bitti o masal
yapraklar bir bir düşüyor yere
içimde bitmeyen bir sevda acısı
her yaprakta düşen sevmiyor seviyor yalanı
Su gibi akarken yol bulamadım
Ben bu eğri düzene alışamadım
Namertle yan yana bir olamadım
Derviş gönlümün pirim Ali'dir benim
Söz söyledim baktım gittiği yere
Yoruldum sahte gülüşlerden yalan sözlerden
çıkar peşinde koşan kalabalıklardan
Herkes bir maske takmış geziyor sokaklarda
kimse kendi gibi değil artık
Sırtımdan vurulmaktan yoruldum
dost görünen düşmanlardan yoruldum
yalan dolanla ördüğün o yüksek duvarlar
günü gelir üstüne yıkılır da altında kalırsın
saraylar kursan mercan taşından atlas yorganlarda uyusan
bir nefeslik ömrün bittiğinde çıplak gidersin
ne tacın kalır başında ne hükmün yürür bir yerde
Her adımda önüme çıkardığın engellere
Ruhumu daraltan o dipsiz sessizliğe
Beni her defasında böyle kırmana
Sana rağmen seni seviyorum işte
Gözlerinden süzülen o alaycı bakışlara
Ne çok yanılmışım aldanmışım
Dört duvar arasında yalnızlık
Bitmeyen uzun geceler
Dert sanıp üzüldüğüm günler
Hayatıma giren çıkan insanlar
Sessiz feryatlarıma
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!