Herşey vardı bu şehirde
Hasret özlem dert çile
Sokaklar bile yorulmuş
Hüzzama dönmüştü gök yüzü
Çatlamış duvarların nemli kokusu
Geçmiş günlerin yıpranmışlığı
Herkezi mutlu etmeye çalışırken
Elde ne kalmış şöyle bir baktım
Vefasız dostların hainlikleri
Canım bildiklerimin ihanetleri
Yaşanmamış bir çocukluk
Darmadağın bir gençlik
Seven adam umutlarla oynamaz
Bir kadının gözlerinde yaş bırakmaz
Gönül yıkıp adına aşk demez
Seven adam yalanlara sığınmaz
Yüreği titrer incitirim diye korkar
Sevda bahçesinde bülbül ötünce
Gözler kusur görmez yare gidince
Aşkın ateşinde duman tütünce
Seven sevdiğinde hata aramaz
Yarin her kelamı baldan tatlıdır
Uğruna yansamda söndürün demem
Aşkın ateşinde yanmakta güzel
Çekerim uğrunda gamı cefayı derdi
Kereme mecnuna dönmekte güzel
Aşığın bağrında derdi bitermi
ŞİİR DİYE
Kime ne, boş beleş beklediğin duraktan?
Kime ne, aptallıktan ıslandığın yağmurdan?
Tasavvuf akmıyor zaten senin kanından,
Şiir diye mektup yazmayın artık!
Yalan dolan arkasından kuyu kazanlar
Gündüz melek olup gece pusu kuranlar
Gerçek yüzünü sakklayıp arkadan konuşanlar
Menfaatin kapısında el pençe duranlar
Sizi gidi namertler sizi gidi puştlar
Yoruldum herkezden herşeyden inan
Ağrıdan sızıdan yatamaz oldum
Bıktım insanların haksızlığından
Artık merhameti bulamaz oldum
Kime canım desem bütktü boynumu
SÖYLESENE
Söylesene, yerime kimleri koydun?
Hangi yabancı bakışlarda aradın gözlerimin izini?
Kim Avuttu o çok bildiğim, o çocuksu masumluğunu,
Kim dokundu benim kıyamadığım ellerine?
Her köşe başında ayrı bir iziniz varya
Siz yıktınız dünyamı çekildiniz kenara
Gözleriniz kör gibi bakıyor iken bana
Her altı yediniz suçlu şimdi ben miyim
Bütün yalanlarınızı üzerime attınız
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!