ŞİİR DİYE
Kime ne, boş beleş beklediğin duraktan?
Kime ne, aptallıktan ıslandığın yağmurdan?
Tasavvuf akmıyor zaten senin kanından,
Şiir diye mektup yazmayın artık!
Tamam, duygunuz var, çok hislisiniz,
Biraz sivri zeka, biraz ilerisiniz.
Bir kelimeyi ona böler, hep yazarsınız,
Şiir diye kompozisyon yazmayın artık!
Nazımı, bendi, kuralı hiçe saydınız,
Hecede, uyaksız, redifsiz fakir kaldınız.
Bazen de kibirden şaha kalktınız,
Şiir diye hikaye yazmayın artık!
Ne vezne saygı var ne eski türe,
Kağıtlar karalanmış hep öte bere.
Hasetle bakarsınız usta şaire,
Şiir diye karalama yazmayın artık!
Ritimden bihaberdir o kuru sesler,
Duyguya hasret kalmış ne ki hevesler?
Yarım yamalak cümle kuran herkesler,
Şiir diye dilekçe yazmayın artık!
Uyak arasan yoktur, redif ne gezer?
Bu heves başınızı gün gelir ezer!
Yazdığınız satırlar beynimi tırmalar geçer?
Şiir diye reklam yazmayın artık!
Anlamsız dizelerle dolmuş sayfalar,
Sizi bu cehaletten kimler aralar?
Ölçüden anlamaz ki beton kafalar,
Şiir diye bulmaca yazmayın artık!
Sanat bir sabırdır, çiledir özü,
Ucuz mısralarla dolmuş her sözü.
Beğenmez senin yazdığını açıkta gözü,
Şiir diye mazeret yazmayın artık!
Yeter artık bu kadar bitti bak sabırım,
Doğruyu yazmaktır benim tek tavrım.
Çekin ellerinizi, kalmasın hatırım,
Şiir diye safsata yazmayın artık!
Murat Acer
Kayıt Tarihi : 30.10.2026 10:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!