Murat Acer Şiirleri - Şair Murat Acer

HEVESLERİM KURSAĞIMDA

​Benim heveslerim çok dizildi kursağıma.
Çocukken bilyelerim çalındı mesela,
Babamdan çok dayak yedim,
Örselendim, aşağılandım.

Dayanacak gücüm kalmadı artık
Hep başkaları için mücadele etmek ten
Hatır gönül bilmezler ile uğraşmaktan
Birileri için kendimi zora sokmaktan
İnsanlıktan nasibini almamışlara
Laf anlatmak tan

Korkuyorum bazen kendimi anlatmaktan
İçimde kapkara bir gece gibi hislerim
Yorgunum aklımın yokuşlarını çıkamıyorum
Binlerce sitem saklıyorum kalbimdeki mezarlara
Issız bir kente dönmüş sessiz çığlıklarda boğulmuş
Tarifsiz acı gibiyim iyi değilim anlatamıyorum

Al kanlara boyadılar Hüseyni
Kerbela çölünde kestiler suyu
Kırdılar o en mukaddesimin soyunu
Ağlar Zeynep anam gardaşım diye

​Zalimler kuşattı nurun neslini

Güneş devrilmiş bir kadeh gibi ufukta
Rengi solmuş tepelerin ardından sızıyor
Sokak lambaları birer birer uyanırken
İçimde bir yerlerde bir şehir susuyor

Hiç gidilmemiş yolların yorgunluğu var

Ağlarsam feryadım arşa yükselir
Derdimi bilmeyen delidir sanır
Ettiğim dualar yarab sanadır
O kulunu af etme iki cihanda

Aklımla oynayıp deli etti beni

Öyle yoruldum ki bu yaşantımdan
Sorup durmayın artık iyi değilim
Haklıda haksız da umrumda değil
Bildiğim birşey var iyi değilim

​Yollar tükendi hep menzil görünmez

İyi Değilim
​Güneşin doğuşunda bir eksiklik var bugün
Renkler solgun sesler uzaktan geliyor sanki
İçimde tarif edemediğim bir sessizlik
Bir kıyısı olmayan deniz gibiyim alabildiğine sakin ama derin ve acılar dolu

Kaç Şiir Kaldı Vuslata
​Sana kavuşmaya kaç şiir kaldı diye sordum geceye
Ay sustu yıldızlar çekildi kendi derin hecesine
Mürekkebin bittiği yerde başlıyor asıl hikaye
Kağıt beyaz bir kefen gibi seriliyor özlemine

Muradın bağrında derdi biter mi
Yanan ocağında duman tüter mi
Feryadı figanı hakka gidermi
Gönül sarayını yıkar felekler
Kader bu çileyi ömrüne biçer