Unuttum kendimi kendi tenimde
Kadermi gurbetmi hasretmi deyim
Bir zalim sevgili bekler dururum
Mecnun mu kerem mi bilmedim neyim
Aklımı kaybettim yar yüzünden
BİLMEZDİM ZOR OLDUĞUNU
Bilmezdim ben seni sevmeden önce;
Sevginin bu kadar zor olduğunu,
Birine bağlanıp hesapsız kitapsız,
Aklının onunla yok olduğunu.
BİLEMEZ MİSİN
Nasihat eyleme gönle, yeter ettiğin,
Doğru yoldan saptığını göremez misin?
Hani senin terbiyen, asil duruşun?
Harama meyleden, söyle, sen misin?
Bir ateş düştü önce sessizce içime
Gözlerin çağırırdı beni senin yanına
Bağlanmıştım o büyülü tatlı yalan tavrına
Bilmiyordumki senin kurbanın olacağımı
Gülüşün bir denizdi ben içinde kayboldum
Sen olmasanda yanımda
ben bin divan yazarım uğruna
gecelerime ışık saçar gözlerin
gökyüzü dökülür avuçlarıma
bir adın kalır aklımda bir de gözlerin
zaman durur sular akmaz o anda
Bir haberim gelir duyarsın birgün
Sersefil bir berduş oldum sayende
Eller zalimdide senmiydin iyi
Vijdanınla hesap görürsün Birgün
Aşkıma ihanet gelmezdi senden
BİRİLERİ VAR
Üzerine düşünmek istemediğim konular var:
Uğradığım sayısız haksızlık,
Duygularımın sömürülmesi,
Doğru sandıklarımın yalan olması...
BİRİLERİ VAR-2
Neden bu durgunluğum, diye sormayın;
Maziden sırtımda ağır yükler var.
Hayata küsmüşsem sebepsiz değil;
Yaşamaktan bıktıran birileri var.
Aklımdan çıkmayan biri var
gözleri yanakları
ruhuma kazınan
gelişinden huzur bulduğum
yüzümü güldüren
her halini sevdiren
Yalan dünya handır derler konan göçer yavaş yavaş
Gönül mülkü talan olmuş gözden akar kanlı bir yaş
Her kim ne derse desin bak göründü işte o savaş
Muratı da sigaya çeken bir molla kasım gelir elbet
Yazılanı kim silecek defterlerimmi yırtılacak


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!