Birileri var 2 Şiiri - Murat Acer

BİRİLERİ VAR-2

Neden bu durgunluğum, diye sormayın;
Maziden sırtımda ağır yükler var.
Hayata küsmüşsem sebepsiz değil;
Yaşamaktan bıktıran birileri var.

​Sorup durmayın hiç yorgun hâlimi,
Tek cümle anlatmaz yıkılmışlığımı.
Gözlerimde parlayan o aydınlığı
Sessizce söndüren birileri var.

​Gülüşüm sarardı, ümidim boşa;
Bütün emeklerim döndü yalana.
Derdimi döksem de dağa, taşlara;
Anlamaz insanı, kör yürekler var.

​Umut ki içimde kırık bir camdı,
Geçmişim kalbime mühürlü gamdı.
Hangi yola sapsam çıkmaz sokaktı;
Işığı söndüren birileri var.

​Her gelen bir parça kopardı benden,
Bir zamanlar coşan o deli candan.
Şimdi vazgeçmişim tendeki candan;
Beni bu hâllere koyan birileri var.

​Ne bir intikamım var ne de bir kinim,
Yalnızca tükendi o eski azmim.
Sessizce çekilmek artık tek hükmüm;
Bana bu dünyayı dar edenler var.

​Artık gölgeniz de kalsın uzakta,
Huzur arayamam hiçbir bakışta.
Kapanmaz bu yaram fani toprakta;
İçimdeki çocuğu öldürenler var.

Murat Acer