Ali Kılıç Kakiz Şiirleri

269

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

1955 yılında Tokat'ın Turhal ilçesinde doğdu.
Şair 1974 Tokat İ.H. lisesini bitirdi. 1976 yılında Bağdat da,arapça dili, 6 ay gibi bir süre Kuveyte kaldı.1978 de ilk umresini yaptı.O yıl Medine-i Münevvere İslam üniv. kaydını yaptırdı.1403 hicri senesi Hadis Fakultesinde mezun oldu. Halen eğitimci olarak fahri görev yapmakta.

Ali Kılıç Kakiz

Büyük hünerdi, arafe günü yıkanmak yunakta.
Sevinçten yatılır mı o gece kardaş, kaldık ayakta.
Ah! Çöreğine doyamadığım, o bayramlar nerede.

Meğerse erken gitmekmiş, temiz elbiselerle.
Dinlesene, tekbirler getiriyorlar, besmelelerle.

Devamını Oku
Ali Kılıç Kakiz

Nerelisin diye soruyor komutan askere.
Komutanım Gazi Antepliyim.
Yine sorar bir diğerine,
Maraşlıyım komutanım diyor. Komutan çat vuruyor.
Oğlum Kahraman Maraşlıyım diyeceksin.
Bitişiğinde de, Çorumlu bir asker varmış.

Devamını Oku
Ali Kılıç Kakiz

Ey göklerin, yerin Rabbinin övdüğü!
Tamamlanmış vahiyle sevinc duyduğu,
Gül kokusu, varlık nuru Peygamberim.

Ey gönüllere yakın, kalblere sevgili!
Ey enbiyalar serveri, alemler sevdi seni.

Devamını Oku
Ali Kılıç Kakiz

Saklayamam gerçeği, gönüller yeşerten dalsın.
Göz yaşım kurumuyor,sen ecdadımın mirasısın.
Dağına taşına göz dikenler, avuçlarını yalasın
Kalbimin baharısın, emelsin, ey canım İstanbul!

Cihan sözünü dinlerdi üç kıtaya hükmeden sendin.

Devamını Oku
Ali Kılıç Kakiz

Ürpertiyor insanı korkular, her gece.
Rastlarsın çığlıklar atan yaşlı gence.
Kalbim buruk gurbetteyim senelerce.

Gördüğüm hep yaşlı nesil beşikler boş.
Ay bile doğmuyor ışık yok, geceler loş.

Devamını Oku
Ali Kılıç Kakiz

Hazırlarız öğleye yaprak döner,
Terle dur bunun neresi hüner
Yanar mı gazyasız fitilsiz fener,
Terini silmek için peşkiri alda gel.

İçtikleri sprait,fanta,Turka cola,

Devamını Oku
Ali Kılıç Kakiz

- Dursun,
Hele kendumu bir tanutayum.
Dedemun dedesinun dedesu,
Nuhun gemusuna binduğunu deyler.
Dedemun babası, 4. Murat’ın yaveriydi,
Asil zâde Ahmet paşa.

Devamını Oku
Ali Kılıç Kakiz

Hazret-i Zeyneb r. anhâ Rasûlullah s.a.v. efendimizin ilk kızı ve ikinci çocuğu… Kızlarının en büyüğü… O, Mekke’de dünyaya geldi. Zeyneb gün geçtikçe büyüyor. Evin içine neşe saçıyordu. O, fıtraten pırıl pırıl bir ahlâka sahipti. Çocuk yaşta İslâm’la şereflenen ilk genç kız… Annesinden aldığı üstün bir terbiye ile evi çekip çeviren, kocasına hizmette kusur etmeyen, becerikli, nezâketli asil bir hanımefendi…

Evde diğer kardeşlerine ablalık yapıyor, onların hizmetini görüyor ve anneciğinin yükünü paylaşıyordu. Hizmetiyle gelin olacak olgunluğa ulaştığını gösteriyordu. Hale’nin Ebü’l-As adında kendisiyle yaşıt bir oğlu vardı. Hz Zeyneb r.a. Hale nin oğlu, Ebul As Rebi ile, yani teyzesi oğluyla evlendi. Ebü’l-Âs sıcak bir yuvaya kavuşmuştu. Zeyneb’i çok seviyordu. Mutluydu ve mesûddu.

Ebü’l-As İbni Rebî herkesin güvenini kazanmış, kimsenin hakkını üzerine geçirmeyen, dürüst bir tüccardı.

Devamını Oku