İki cihanda Şiiri - Murat Acer

Ağlarsam feryadım arşa yükselir
Derdimi bilmeyen delidir sanır
Ettiğim dualar yarab sanadır
O kulunu af etme iki cihanda

Aklımla oynayıp deli etti beni
Kalbimle oynayıp Mecnun etti beni
Dertlere ram eddip isyankar etti beni
O kulunu affetme yarab iki cihanda

Rabbim sen büyüksün hep affedersin
Benim ahlarımla yer gök inlesin
Duyulsun feryadım sana yetişsin
O kulunu affetme yarab iki cihanda

Mazlum oldum sığınıp kapına geldim
Kandım o zalime ömrümü verdim
Çok sevdim aşkından seni terk ettim
O kulunu affetme yarab iki cihanda

Heveslerim kursağıma birbir dizildi
Dünyada ömrümü cehennem etti
Uğrunda perişan şer sefil etti
O kulunu affetme yarab iki cihanda

Gözümden akıttı dinmeyen yaşı
Başıma fırlattı en ağır taşı
Zehirle kaynattı pişirdi aşı
O kulunu affetme yarab iki cihanda

Ne bir gün yüzü gördüm ne de bir vefa
Ömrümce çektirdi bitmeyen bir cefa
Adını andırma bana birdaha
O kulunu affetme yarab iki cihanda

Gönül sarayımı yıktı da gitti
yanan ocağımı söndürdü kül etti
Gençlik çağlarımı perişan etti
O kulunu affetme yarab iki cihanda

Kul kulun hakkını alırmış derler
Bu derin yaramı bilmezki eller
Yüzüme kapandı açılan her yer
O kulunu affetme yarab iki cihanda

Güvendiğim dallar elimde kaldı
Baharı beklerken sert yeller esti
Kader her taraftan yolumu kesti
O kulunu affetme yarab iki cihanda

Umutlar besledim hayaller kurdum
Yıllarca peşinden divane oldum
Sonunda hüsranla sineme vurdum
O kulunu affetme yarab iki cihanda

Huzura varınca sorulsun hesap
Eriyen şu ömrüm oldu bir harap
Mazlumun ahını yerde koyma yarab
O kulunu affetme yarab iki cihanda