Şu meleyen gönlümü duysan artık vefasız
Gözlerimde yaşlarım kana döndü vefasız
Ben sen diye yandıkça soldu gönül bağlarım
Hasretin şu bağrımı deldi geçti vefasız
Geceler yoldaş oldu şu garip başıma benim
gecenin siyahında bir hançer gibi parlayan gözlerin
ruhumun kuytusuna düşen o ilk kor ateş
yaman bir sevda bu ne yana dönsem uçurum
ne yana baksam senin o amansız gülüşün
adını rüzgarlara fısıldadım dağlar yankılandı
Sahte şairler klavye başında dertli
Silikon yürekli itler baya bı kederlendi
Elektrik akımları sahte aşk ile hiddetlendi
Yapay zeka şairleri sanalın yeni gülleri
Kafiye ararken çöktü tüm sistemleri
Bırakın merhamet kulda bulunmaz
Allahı unutandan müslüman olmaz
Gezip aramakla hızır bulunmaz
Alma mazlum ahını iflahın olmaz
Alma yetim ahı ahretin olmaz
Her satırda bir ömür tükettim boş yere
Sana yazdığım her satıra yazıklar olsun
Döktüğüm gözyaşlarım karıştı gecelere
Yazıklar olsun sana yazdığım her satıra
Gönül tahtına koydum seni bir ilah gibi
YETER
Özledim kokunu, tüter burnumda,
Seni benden mahrum ettiğin yeter.
Bilmez misin, sensiz öksüz bir yanım?
Yüreği çaresiz koyduğun yeter.
Yeter Ulan Yeter
Diz çöktüğüm yolların tozu genzimde
Sırtımda bin yıllık yükün kamburu var
Gülüşler emanet hüzün yüzümde
Bu devranın bize bitmeyen bir zoru var
Yine gözlerin dolu dolu bakıyor
Yine hasretleremi daldın yıldızım
Bu dünyanın yükü sanadamı ağır geliyor
Bu hayat kavgasından yoruldunmu yıldızım
Kimseler bilmedimi senin bitmez derdini
Şiir gibi sözleri duymaya başladığımda
kelimeler düğümlenir boğazımda
her şey duruyor zaman duruyor
kafesteki kuş gibi çırpınıp duruyor yüreğim
sonra bir matem gelip oturuyor
beynimin kuytularına
Ben artık çok yoruldum
Ciğerime çektiğim duman beni zehirlesede
Hayatın yükü omuzlarımdan inmesede
Dünya karşımda durup benle savaşmak istesede
Yorugunluğum yokuşlardan
Hayat mücadelemden değil
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!