Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ağlayan gönlüme sus diyemem ki
O ne beni dinler ne susmak bilir!
Öyle bir yol tutmuş his diyemem ki
O ne beni dinler ne susmak bilir!

Efkara daldırıp yoruyor beni

Gerekmiyor artık ne dağ ne Irak
Yeterki sen hele silahı bırak
Ne olacak diye etmeyin merak
Meclise geliniz, yazıklar olsun!

Şehit anaları. dullar. yetimler

Anlamadık şu adamın özünü
Attı tuttu sonra yuttu sözünü
Şöyle dedi buruşturup yüzünü
Dünde kaldı, dünde kaldı dün dündür
Dündü dündü dündü dündü, dün dündür

Gönülden gönüle geçen her söze
Bir başka oluyor dost muhabbeti
Dostla huzur bulur bu can yüz yüze
Bir başka oluyor dost muhabbeti

Haliyle diliyle dostun yanında

Yine şehit verdik içimiz yandı
Dur deyin ne olur, ne olur paşam
Param parça olmuş her yeri kandı
Nur deyin ne olur, ne olur paşam

Sonları çok feci aymaz hainler

Arı eğer yanılıp da sokarsa
Bir kaşıntı verir, kendi geberir
Balı talan eden mumu yakarsa
Dibi ışık görünceye dek erir

Başım alıp, çekip gideyim dedim
Gidemedim, bu dünyanın yüzünden
Biraz istirahat edeyim dedim
Edemedim, bu dünyanın yüzündem

Derdi bitmez, aklım yetmez sır nedir?

Didindim yıllarca bir hece için
Hâlâ da hakkını veremedim ben
Vuslatı düşledim bir gece için
Bir türlü murada eremedim ben

Bir serap yaşattım gönülde dilde

Memlekette iş mi yoktur
Susun yeter hergeleler
İnsafınız ne de çoktur
Susun yeter hergeleler

İğrenç olay iğrenç haber

Eden ettiğini kâr mı sanıyor
En büyük mahkeme kurulur bir gün
Dünyayı kendine yâr mi sanıyor
İğneden ipliğe sorulur bir gün