Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Gurbete saldı bizi ne gelir elimizden
Yöreme doyum olmaz kışları bir başkadır
Komları, yaylaları hiç düşmez dilimizden
Yükseklerde uçuşan kuşları bir başkadır………Ozan Mikdati

Gönlümde çap canlıdır yöremin eski hali

Paralansın para diyen, paralansın, paralansın.
Eğitime kara diyen karalansın, karalansın
Zengin oldu çala çala, sokaklarda kala kala
Çok güzel konuşuyormuş, bir kez daha kiralansın.

Bu kendini beğenmişin örnek olur mu sözleri?

Ben Türk’üm tepeden tırnağa kadar
Sayenizde mutlu değilim beyim!
Vatan aşkı benim göğsümde yatar
Sayenizde mutlu değilim beyim!

Kalmadı itimat kalmadı iman

Sensiz ne haldeyim biliyor musun
Baktım gözlerimi yoluna senin
Çoktandır beklerim geliyor musun?
Döktüm sözlerimi yoluna senin

Yeter beklettiğin hadi bir gel de

Şu gurbeti terketsem ne yazardım!
İlhamımın yüzde doksanı hasret
Ben gurbetsiz kafiyeyi bozardım
Şiirimin dili, aksanı hasret

Geçerken ayakta merhaba demek
Hatır sormak ise, merhaba dostlar
Düşünmüş ya bu da ister çok emek
Kafa yormak ise merhaba dostlar

Nedir bu acele hey arkadaş hey

Bozuldu dengeli, düzenin çarkı
Yoktur ezilenle, ezenin farkı
Bilmemiz gereken bir gerçek var ki
Bunlar ahir zaman, alâmetleri

Kalmadı adalet, kalmadı insaf

Ömür vaha can emanet, mal Allahın kul Allah’ın
İlahi aşk gönülleri yakar gider rahmet olur
Mecnun Leyla’sını arar çöl Allah’ın yol Allah’ın
Göz pınarı seller gibi akar gider rahmet olur

Kimi mümin kimi kafir, kimi nankör kimi şakir

Ağlayan gönlüme sus diyemem ki
O ne beni dinler ne susmak bilir!
Öyle bir yol tutmuş his diyemem ki
O ne beni dinler ne susmak bilir!

Efkara daldırıp yoruyor beni

Nice zulümlerle iptila olduk
Aman Allah diyen kullar çoğaldı
Maddi ve manevi istilâ olduk
Milleti sömüren yollar çoğaldı

Davranışlar kaba akım değişti