Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Dünyayı dolaştım araştırarak
Töresinde huzur aradım durdum
Dağları taşları karıştırarak
Karesinde huzur aradım durdum

Aldığım yaralar bir bir sarıldı

Ben Türk’üm tepeden tırnağa kadar
Sayenizde mutlu değilim beyim!
Vatan aşkı benim göğsümde yatar
Sayenizde mutlu değilim beyim!

Kalmadı itimat kalmadı iman

Sensiz ne haldeyim biliyor musun
Baktım gözlerimi yoluna senin
Çoktandır beklerim geliyor musun?
Döktüm sözlerimi yoluna senin

Yeter beklettiğin hadi bir gel de

Şu gurbeti terketsem ne yazardım!
İlhamımın yüzde doksanı hasret
Ben gurbetsiz kafiyeyi bozardım
Şiirimin dili, aksanı hasret

Uşağum 44.

Bu fesat zamanda, dünya yüzünde
Hayatta ölümü tattım uşağum!
Fitne kıskacında, zulmün közünde
Beyaz bir havluyu attım uşağum!

Ayrılmanın vakti gelip çatınca
Düzgün düzgün gittin vah zavallım vah
Tan yeri ağarıp şafak atınca

Hasta isem derman gerek
Doktor beni savsaklama
Deva için zaman gerek
Hemen beni sav, saklama

Düşünürüm kara kara

Her çiçeğe konup balından tattım
Deli gönlüm seni arar be gülüm
Nice gülistanı kenara attım
Senin kokun beni sarar be gülüm

Sevgisiz bir insan düşünülmez ki

Nere gitsem bunca acı kederle
Dünyadan çıkacak imkanım mı var?
Baş etmem mümkün mü ben bu kaderle
Başımı sokacak mekanım mı var?

Yorgunum bitkinim bakacak fer yok

Elif görse mertek sanır zavallı
Başkasına cahil diyor ukala
Karga görse ördek sanır zavallı
Hem de ona ehil diyor ukala

Bilmediği işe burnunu sokar