Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Nice zulümlerle iptila olduk
Aman Allah diyen kullar çoğaldı
Maddi ve manevi istilâ olduk
Milleti sömüren yollar çoğaldı

Davranışlar kaba akım değişti

İstirahatteydik, tüfek çatmıştık
Kimimiz gölgede gidip yatmıştık
Sevindik, zıpladık takla atmıştık
Sanki bir savaştan muzaffer gibi

Kimi susamıştı suya giderdi

Eden ettiğini kâr mı sanıyor
En büyük mahkeme kurulur bir gün
Dünyayı kendine yâr mi sanıyor
İğneden ipliğe sorulur bir gün

Memleketi parsel parsel eyleyip
Satarak milleti kandırdı bunlar
Öz kaynağı kara delik söyleyip
Tüten bacaları söndürdü bunlar

Sözleri hayaldir düşleri yoktur!

Arı eğer yanılıp da sokarsa
Bir kaşıntı verir, kendi geberir
Balı talan eden mumu yakarsa
Dibi ışık görünceye dek erir

Başım alıp, çekip gideyim dedim
Gidemedim, bu dünyanın yüzünden
Biraz istirahat edeyim dedim
Edemedim, bu dünyanın yüzündem

Derdi bitmez, aklım yetmez sır nedir?

Gönülden gönüle geçen her söze
Bir başka oluyor dost muhabbeti
Dostla huzur bulur bu can yüz yüze
Bir başka oluyor dost muhabbeti

Haliyle diliyle dostun yanında

Didindim yıllarca bir hece için
Hâlâ da hakkını veremedim ben
Vuslatı düşledim bir gece için
Bir türlü murada eremedim ben

Bir serap yaşattım gönülde dilde

Bir demet gül olsam yarin elinde
Sar deyip bir güzel bağlar mı idi
Bir name, tek hece olsam dilinde
Yâr deyip, acaba ağlar mı idi

Olsamda yârimin başının tacı

Memlekette iş mi yoktur
Susun yeter hergeleler
İnsafınız ne de çoktur
Susun yeter hergeleler

İğrenç olay iğrenç haber