Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Sabah doğan güneş gibi
Bakıp ona ah çektirme
Akşam yağan ateş gibi
Yakıp ona ah çektirme

Parıltayıp parlayarak

Yaşlıydı ağlıyordu

Yaşlıydı ağlıyordu yol üstüne çıkmıştı
Üstü başı perişan, yorgundu üşüyordu
Üzgündü kederliydi, hayatından bıkmıştı
Neredeyse orada bayılıp düşüyordu

Avrupa sattı bizi
Önüne kattı bizi
Gene aldattı bizi
Kıbrısı da alacak

Boşverilmez bu işler

Köprünün altından çok sular geçmiş
Değişen bir şey yok dünden bu güne
Yapılan vaatler koca bir hiçmiş
Değişen bir şey yok dünden bu güne

Öyle zulüm var ki, dayanılmıyor

Aklımdan çıkmıyor şeklin şemalin
Yâr, bana ne etti ah bu ayrılık!
Hülyamın süsüdür güzel cemalin
Sor, bana ne etti ah bu ayrılık!

Ateşten gömlektir aşkı taşımak

Sokakta bir insan gördüm söylenir
Bazı sözler sayıp sayıp geçiyor
Gocunanlar sözlerinden huylanır
Bu yaptığın ayıp deyip geçiyor

Vatandaşlar çoluk çocuk ihtiyar

Bir kulak ver dinle beni uşağum
Bu gün bayram yarun matem olmasun
Tehlikeyi bu gün önle uşağum
Bu öğtüm yarun sitem olmasun

Habu bayram uyanmaya vesile

En iyi cevap

Umutlarım vardı varlıktan öte!
Kara bulutları semada gördüm
Öyle bir şaşkınlık körlükten öte
Nereye döndüysem şamata gördüm

Her gün kahveye gider oynardi içer idi
Sızardı bir köşede kendinden geçer idi

Kimse ile uymazdi hergün kavga ederdi
Ele avuça sığmaz ağızı bet beterdi

Söyle canım söyle derdin bileyim
Devan için gerekirse öleyim
Yaklaş hadi göz yaşını sileyim

Bir gül artık gülmek sana yakışsın
İki yürek mutlu mutlu bakışsın