Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Evladım bu memleket. yabancı bir diyardır
Otuz yıldır burdayım, hâlâ bana ağyârdır
Otur da anlatayım, çok bilmediğin vardır
Bu gurbet yordu beni, baban bir ihtiyardır

Gençlikte taşa değse, ellerim kıracaktı

Zikir Hak’kı anmaktır
Allah’a inanmaktır
Aşkı ile yanmaktır
Gerçek ferah bu ola
Lailaheillellah

Aklımda iken Çaykaram
Uyku bana olur haram
Her saniye buram buram
Kokusu burnumda düter

Bu ayrılık bana ölüm

Ahmet Tufan Şentürk göçtü buradan
Bir gün onun gibi, olabilirim
Cennetine koysun onu Yaratan
Ancak hayır düa salabilirim

Ben de öleceğim günün birinde

Bu gün acı haber geldi yârimden
Artık beni anma dedi o kadar
Başım döndü kalkamadım yerimden
Aklım bana yanma dedi o kadar

Koca adam nasıl yere çakılır

Doğal mıdır doğalGazık?
Sorduk cevap bulamadık
Halka yazık mülke yazık
Gördük cevap bulamadık

Suyun suyu oldu bu yal

Her türlü cileye göğsümü gerdim
Ayrılıktan acı keder görmedim
Gam kasavet keder sayılmaz derdim
Ayrılıktan acı keder görmedim

Sevdiklerim öldü hep teker teker

Yeryüzünü biliriz, üstünde dört döneriz
Ha yat, ha gez fark etmez yaşa mayan toprakta!
Yer altını unutur er geç ona döneriz
Hayat sür ama azma yaşamayan toprakta!

Sağın ölün ibretlik, sen kalk sağı solu yor

Ayının vefası!

Oduncu ormanda odun ararken
Uzakta bir ayı inler dururdu
Baltasını vurup odun kırarken
Ayı ona bakıp dinler dururdu

Her şey ne kadar da, güzeldi, hoştu
İşini terkeden evine koştu
El ayak çekilmiş, sokaklar boştu
Bir futbol maçının, oynandığı gün