Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Her şey ne kadar da, güzeldi, hoştu
İşini terkeden evine koştu
El ayak çekilmiş, sokaklar boştu
Bir futbol maçının, oynandığı gün

Gördüğüm şu dünyaya güvenip duruyorken
Görmediğim şu aklım, başa belâ olmasın!
Kusur gördüklerimde, avunup duruyorken
Görmediğim ahiret, neden âlâ olmasın?

Mal ve dünya sevgisi başa dert açmış olur

İşbaşı yapınca kara cahiller
Çok şey iptal oldu Karadenizde
Yıkıldı yok oldu bütün sahiller
Yollar ikmal oldu karadenizde

Çukurlar taş doldu, burunlar gitti

Aldanmıştım bir an verdiğin söze
Yanmıştım bir kere, yanmam bir daha
Tekrar güvenmeyi alamam göze
Kanmıştım bir kere kanmam bir daha

Benim için kafa yorarsın diye

Lafın varsa konuş yoksa ağzın tut
Çarem yoktur diye sus adam gibi
Geveleyip durma ya at, ya da yut
Çekil bir kenara pus adam gibi

Kimi küçümsersin, sen bin betersin

Kaşa, göze, saça aşık olanlar
Aşkı biter bunlar çirkin olunca
Yârin cemalini güzel bulanlar
Bir gün kaçar, deri gergin olunca

İnce belli, sırma telli der durur

Yolsuzluk, arsızlık, pişkinlik gördüm
Aklıma geliyor dünler Coşarî
Maddeye, makama düşkünlük gördüm
Bozuldu zamanlar günler Coşarî..........Mikdat Bal

İnsanlar düşmüşler geçim derdine

Gurbet elde geçen günler acılı
Gariban işçiler binbir sancılı
Zaman akıp gider artı kamcılı
Nalları dibinde toz oluyoruz

Başlamıştır artık kara bir devir

Uykuda mısınız sevgili gençler
Kurşuna mı döndü bükülmez tunçlar
Nerde milli şuur nerde bilinçler

Acep bundan sizde var mı acaba?
Hayat hep zevk sefa yâr mi acaba?

Zikir Hak’kı anmaktır
Allah’a inanmaktır
Aşkı ile yanmaktır
Gerçek ferah bu ola
Lailaheillellah