Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Şu insanlar ne acaip, yedisinden yetmişine
Sağlığında sahip çıkmaz, rahmet okur geçmişine
Neye yarar sahiplenmek, bir eserin bitmişine
Bitiren bittikten sonra, bırakıp gittikten sonra

Böyle mi olması lazım, bu mu vefa, bu mu sevgi?

Zikir Hak’kı anmaktır
Allah’a inanmaktır
Aşkı ile yanmaktır
Gerçek ferah bu ola
Lailaheillellah

Evladım bu memleket. yabancı bir diyardır
Otuz yıldır burdayım, hâlâ bana ağyârdır
Otur da anlatayım, çok bilmediğin vardır
Bu gurbet yordu beni, baban bir ihtiyardır

Gençlikte taşa değse, ellerim kıracaktı

.......Okuyan Mustafa EREN........

Yolculuk başladı büyük telaş var

Gördüğüm şu dünyaya güvenip duruyorken
Görmediğim şu aklım, başa belâ olmasın!
Kusur gördüklerimde, avunup duruyorken
Görmediğim ahiret, neden âlâ olmasın?

Mal ve dünya sevgisi başa dert açmış olur

Alıştım Aytenin, yazılarına
Yazdıkça daha çok seviniyorum
Teşviği “dopingtir” bazılarına
Estikçe Hazanı seviniyorum
Nazik bir şekilde beni kutluyor
Kalbimde ki şevki üçe katlıyor

Aldanmıştım bir an verdiğin söze
Yanmıştım bir kere, yanmam bir daha
Tekrar güvenmeyi alamam göze
Kanmıştım bir kere kanmam bir daha

Benim için kafa yorarsın diye

İşbaşı yapınca kara cahiller
Çok şey iptal oldu Karadenizde
Yıkıldı yok oldu bütün sahiller
Yollar ikmal oldu karadenizde

Çukurlar taş doldu, burunlar gitti

Kaşa, göze, saça aşık olanlar
Aşkı biter bunlar çirkin olunca
Yârin cemalini güzel bulanlar
Bir gün kaçar, deri gergin olunca

İnce belli, sırma telli der durur

Bilirmisin hasreti, tanır mısın özlemi?
Tanımayan, tatmayan nakıs olur izlemi!
Nasıl yazar bir şair, eğer yoksa gözlemi
Atmaya gerek yoktur gurbet canımı yakar…. Ozan Mikdatî

Allah’ım bir ruh verdi, birde can taşıyorum,