Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Her şey ne kadar da, güzeldi, hoştu
İşini terkeden evine koştu
El ayak çekilmiş, sokaklar boştu
Bir futbol maçının, oynandığı gün

Aklımda iken Çaykaram
Uyku bana olur haram
Her saniye buram buram
Kokusu burnumda düter

Bu ayrılık bana ölüm

Ahmet Tufan Şentürk göçtü buradan
Bir gün onun gibi, olabilirim
Cennetine koysun onu Yaratan
Ancak hayır düa salabilirim

Ben de öleceğim günün birinde

Bilirmisin hasreti, tanır mısın özlemi?
Tanımayan, tatmayan nakıs olur izlemi!
Nasıl yazar bir şair, eğer yoksa gözlemi
Atmaya gerek yoktur gurbet canımı yakar…. Ozan Mikdatî

Allah’ım bir ruh verdi, birde can taşıyorum,

Hasta oldun abim gittin vatana
Ne haber var yazar mısın can dostum?
Kavuştun mu eşin dostun atana?
Ahbaplarla gezer misin can dostum? …..Y.Gürlek

Hasta isen kimse bakmaz yüzüne

Aldanmıştım bir an verdiğin söze
Yanmıştım bir kere, yanmam bir daha
Tekrar güvenmeyi alamam göze
Kanmıştım bir kere kanmam bir daha

Benim için kafa yorarsın diye

Kaşa, göze, saça aşık olanlar
Aşkı biter bunlar çirkin olunca
Yârin cemalini güzel bulanlar
Bir gün kaçar, deri gergin olunca

İnce belli, sırma telli der durur

Yolsuzluk, arsızlık, pişkinlik gördüm
Aklıma geliyor dünler Coşarî
Maddeye, makama düşkünlük gördüm
Bozuldu zamanlar günler Coşarî..........Mikdat Bal

İnsanlar düşmüşler geçim derdine

Lafın varsa konuş yoksa ağzın tut
Çarem yoktur diye sus adam gibi
Geveleyip durma ya at, ya da yut
Çekil bir kenara pus adam gibi

Kimi küçümsersin, sen bin betersin

Alıştım Aytenin, yazılarına
Yazdıkça daha çok seviniyorum
Teşviği “dopingtir” bazılarına
Estikçe Hazanı seviniyorum
Nazik bir şekilde beni kutluyor
Kalbimde ki şevki üçe katlıyor