Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Gördüğüm şu dünyaya güvenip duruyorken
Görmediğim şu aklım, başa belâ olmasın!
Kusur gördüklerimde, avunup duruyorken
Görmediğim ahiret, neden âlâ olmasın?

Mal ve dünya sevgisi başa dert açmış olur

Alıştım Aytenin, yazılarına
Yazdıkça daha çok seviniyorum
Teşviği “dopingtir” bazılarına
Estikçe Hazanı seviniyorum
Nazik bir şekilde beni kutluyor
Kalbimde ki şevki üçe katlıyor

Aldanmıştım bir an verdiğin söze
Yanmıştım bir kere, yanmam bir daha
Tekrar güvenmeyi alamam göze
Kanmıştım bir kere kanmam bir daha

Benim için kafa yorarsın diye

İşbaşı yapınca kara cahiller
Çok şey iptal oldu Karadenizde
Yıkıldı yok oldu bütün sahiller
Yollar ikmal oldu karadenizde

Çukurlar taş doldu, burunlar gitti

Kaşa, göze, saça aşık olanlar
Aşkı biter bunlar çirkin olunca
Yârin cemalini güzel bulanlar
Bir gün kaçar, deri gergin olunca

İnce belli, sırma telli der durur

Bir komşumuz vardı, fakir mi fakir
Herkesin gözünde hakir mi hakir
Halinden memnundu şakir mi şakir
Haline aldırmaz hep şükrederdi
Dünya geçicidir, fanidir derdi

Şu insanlar ne acaip, yedisinden yetmişine
Sağlığında sahip çıkmaz, rahmet okur geçmişine
Neye yarar sahiplenmek, bir eserin bitmişine
Bitiren bittikten sonra, bırakıp gittikten sonra

Böyle mi olması lazım, bu mu vefa, bu mu sevgi?

Aklımda iken Çaykaram
Uyku bana olur haram
Her saniye buram buram
Kokusu burnumda düter

Bu ayrılık bana ölüm

Ahmet Tufan Şentürk göçtü buradan
Bir gün onun gibi, olabilirim
Cennetine koysun onu Yaratan
Ancak hayır düa salabilirim

Ben de öleceğim günün birinde

Bilirmisin hasreti, tanır mısın özlemi?
Tanımayan, tatmayan nakıs olur izlemi!
Nasıl yazar bir şair, eğer yoksa gözlemi
Atmaya gerek yoktur gurbet canımı yakar…. Ozan Mikdatî

Allah’ım bir ruh verdi, birde can taşıyorum,