Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ey benum canumun içi
Yüzümun aki,
Başumun taci,
Evumun direği
Kalbumun zembereği,
Gözlerumun ışıği,

Askerliğim bitmişti, ver elini Çaykara
Yollarımı gözleyen yoktu inanır mısın?
Şimdi ben ne ederim, düşündüm kara kara
Çünkü beni özleyen çoktu inanır mısın?

Ne anne var ne baba, bu ne biçim köy dedim

Derdimi paylaştığım her gül solar elimde
Artık yolamıyorum, solan güller neyime
Bir vefasızın ismi, dolanıyor dilimde
Boşa dolamıyorum, yalan diller neyime

Bülbüle gıpta edip, gül derim gül kokarım

Hasrette bir uzman oldum
Biliyorum biliyorum
Çünkü her gün saçlarımı
Yoluyorum, yoluyorum

Bilmeyenler sitem eder

Gurbete çıkalı kaldık arada
Unutmadık asla özümüzü biz
Dışlandık burada, hem de orada
Yılmadık kesmedik hızımızı biz

Vatandaşa sahip çıksınlar diye

Gurbetteyim burada, ne var ne yok orada
Yaşarım bu arada, neşe ile hüzünü

Hep arayıp izlerim, gerçek benim sözlerim
Ne kadar da özlerim, yaylaların düzünü

Gurbet çekilmiyor artık durulmaz
Bırakıp buradan göçmek isterim
Çıkmaz bir sokakta adres sorulmaz
Başka bir caddeye geçmek isterim

Hazırlanıp yola girme zamanı

Günes döner, Dünya döner, felekte
Zerre döner, küre döner, melekte
Hakkı anar hepsi ayrı dilekte
Dile artık, bundan gayri bekleme!

Nankörlükten etmemişsen şükrünü

Kaptırmaz yakasını
Yılmaz Karadeniz’li
Bindiği takasını
Delmez Karadeniz’li

Sevmez yurdu satanı

Burda aynı yoktur sizden farkımız
Vatandayız sanıyoruz bayramda
Buruk geçti budur genel yargımız
Hep sizleri anıyoruz bayramda

Ne ziyaret ne de evler gezilir