Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Mevlâ’ma koşuyorum

Ellerin gülü var koklayıp durur
Karakışta bahar “yaşıyorum” ben
Azrail tepemde yoklayıp durur!
Dünyanın işine “şaşıyorum” ben

Yüreğimde hasret fırını yanar
Söndüremem anam Ah, zalim gurbet!
Gönlüm vatan deyip sılayı anar
Kandıramam anam Ah, zalim gurbet!

Genç yaşta terkettim ev ile barkı

Beldelerin birinde bir oduncu yaşarmış
Evin ihtiyacını sağlamaya koşarmış

Kestiği odunları satıp geçiniyordu
Ne gurur duyuyordu ne de acınıyordu

Dünyada yaşayan her fani gibi
Hakkın rahmetine koştu Reyhanî
Halkın dili olmuş irfanı gibi

Yazayım bir kaç kelam bu gün keyfim yerinde
Kalemi ele aldım sabahın seherinde
Şöyle karşıma geçin bir hizaya girin de
Derdiniz nedir diye ifadeniz alınsın

Atışma karşılıklı ozanlar bakışmalı

Vahşetin her türü mübah sayılır
Saldıran terörist saldırtan batı!
Okullar vurulur cana kıyılır
Çıldıran terörist saldırtan batı!

Bomba yağdırıyor lahza geçmeden

Vicdan aynasında kendime baktım
Bu ben miyim diye sordum o kadar!
İlk sefer tarafsız bir gözlük taktım
Gerçek içyüzümü gördüm o kadar!

Kendimi kandırdım özelsin diye

Bir araya gelerek
Kavgaya son vererek
Bu gün barışmak gerek
Tüm dünya hayran olsun
Günümüz bayram olsun
Ayrılıklar yerine

Demokrasi büyük söz
Avucu yakan bir köz
Zalimin elinde koz
Anlatması güç olur

Gelişmemiş, mizan yok