Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İtham değil gerçektir
Yaşayan görecektir
Her şeyi verecektir
Vatanseverliğiniz!

Bizi kula kul etti

Ağlayıp duruyordu

Uzakta bir ses duydum siz bilin, demem nerde
Bir bayan iki yetim, el açmış gökyüzüne
Eşi vefat etmişti, başı düşmüştü derde
Ağlayıp duruyordu, çocuğuna, kızına

Sevgiden yoksuna sen ne dersen de
Onlara yabancı gelir muhabbet
Belki de severler her an versen de
Vermediğin zaman ölür muhabbet

O öyle bir duygu cana can katar

Neden çukur olsun hedef
Çıkıyoruz, çıkıyoruz
Kılıç çelik, kalem sedef
Şakıyoruz, şakıyoruz

Eğleşmeyiz hoyrat ile

Böyle mahzun kederli ağlayacak bir halde
Konuşmaya başladım sonu hayırlı olsun
Duygular darmadağın hem gönülde hem dilde
Dili bağlı değilim tonu hayırlı olsun

İslâmı anlatacak ilmim var, imkânım yok

Kaf dağı ötesinden, bir garip anka kuşu
Devlere tutsak imiş, ismimi anıyordu
Yola koyulup aştım dere tepe yokuşu
Dağlar selama durdu, her biri tanıyordu

Gayya kuyusuna battıysak eğer
Oradan çıkmadan düzelemeyiz
Her türlü zilleti tattıysak eğer
Arkaya bakmadan düzelemeyiz

Şikayet ederiz evlat, torundan

Bir selamın gelsin gördüğün zaman
Dönüp de önüne bakma Fadimem!
Saçını tarayıp ördüğün zaman
Solacak gülleri takma Fadimem!

Ruhuma işledin can mı sanırsın?

Boş konuşur tüm lavuklar
Görsenize dalkavuklar
Ne arıyor şu tavuklar
Horozların çöplüğünde

Eğer millet bir yutarsa

Sayısız elemin içinde yandım
Bunların başını çekiyor hasret
Umudu var diye çıkmayan candım
Saçımı yoldurup döküyor hasret

Vatanı anarım her bir nefeste