Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ömür takviminden her gün bir yaprak
Bir
__biri
_______Ardınca, Bir’dir son makam!
Naciz tenlerimiz maddesi toprak
Bir

Yıkılmadan sensiz nasıl durayım
İkide bir bana sabret diyorsun
Şaşırmışım hangi yolu vurayım
Merak etme biter hasret diyorsun

Gönlüme gönlünden bir sicim gerdin

Yaylanın tepeleri kar yağdı da aklandı
O kadar yeşillikler nerelere saklandı
Cemalin güneş gibi yüreğim sıcaklandı
İçim yanıyor gülüm sar beni donmayayım

Kuşlar bile göç etti yiyecek içecek yok

Bazı atasözleri 

“Mal canın yongasıdır”, “az veren candan verir”
Ne eylesin fukara ne varsa ondan verir

“Gönül sevdiği sultan”, seven köle demektir

Hiddetlenip yakıp yıkma!
Değer mi dostum değer mi?
Zivanadan sakın çıkma!
Değer mi dostum değer mi?

Gider iken düzgün, düzgün

Deli gönül Leylâ senin neyine!
Çöl arasan Hollanda’da bulunmaz!
Yıllar geçti gidemezken köyüne
Yol arasan Hollanda’da bulunmaz!

Hakkın mıdır Şirin, Şirin gülesin

Avrupadan emir gelmiş konuştu
Okuduğu şaçma maval, değil mi?
Konuşması tam bir şov’a dönüştü
Millet bakar aval aval, değil mi?

Kör mü bunlar hilâl belli haç belli

Ortak Pazar şartnamesi!

Elli yıl kapıda beklersiniz de
İslam!ı salınız öyle geliniz
Arada bir fasıl eklersiniz de
Az daha kalınız öyle geliniz!

Başımıza gelenler hep kendi suçumuzdur
Doğruluktan ayrılıp günaha göçümüzdür
Bizi kuvvetsiz kılan dağınık gücümüzdür
Ne güç kaldı ne derman Arap saçına döndü

Çeteler, köstebekler, eşkıyalar türedi

Dünyamızı kararttınız yetmez mi!
Ahirete yöneldiniz, cahiller
Yaptığınız fitne fesat yetmez mi?
Kimse yutmaz yanıldınız cahiller

Hesap nedir? , dehşetini bilen yok