Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Eden bulur mutlaka, adalet var adalet!
Bu bilinçte olanlar, âlimdir, zalim değil.
Allah affetsin bizi, hayatımız rezalet,
Koca ömür nedamet, halimdir, filim değil.

Gafletim unutturdu, ahdimi ve andımı,

Kimse yetim kalmasaydı
Şu ölümler olmasaydı
Firavunlar ölmeseydi
Hayat cehennem olurdu

Ne olurduk, ne olurduk!

Kış kıyamet kışta karda sokakta
Dolaşarak hayatından bıkan var
İlacı yok kıvranarak yatakta
İnleyerek çok acılar çeken var......Mikdat Bal

Zevkı sefa şatafatın içinde

Büyük hayale daldı, yanlış bir kapı çaldı
Artık dikeni kaldı, yolunan gülden sonra

Bu ne hayal, ne düş’tü, yandı yandı tutuştu
Çoktan kümeye düştü, yediği golden sonra

Dünyaya gelmedim menfaat için
Elmas elin olsun cam olsam yeter
Şu ömür sermayem bir saat için
Akan şu zamanda dem olsam yeter

Haz etmem kendimi övgüden yana

Nedir senin sırrın anlat bileyim
Güzelliğin bil ki kafa döndürür
Sırrını bilipte sana geleyim
Gönlüme cemalin ateş kondurur

Allah vergisimi, boya mı bunlar

Bazı atasözleri 

“Mal canın yongasıdır”, “az veren candan verir”
Ne eylesin fukara ne varsa ondan verir

“Gönül sevdiği sultan”, seven köle demektir

Hiddetlenip yakıp yıkma!
Değer mi dostum değer mi?
Zivanadan sakın çıkma!
Değer mi dostum değer mi?

Gider iken düzgün, düzgün

Nice zorluklarla doğurdun beni
Canından can katıp yoğurdun beni
Anne şefkatiyle çağırdın beni
Ben hakkını nasıl öderim anne?

Analar ağlamasın dindirsinler yaşını
Artık gülme sırası, görün kimin olacak!
Kazanacak ordumuz terörle savaşını
Şimdi ölme sırası görün kimin olacak!

Terbiyesiz şahıslar haddini aşsın dursun