Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İnsanlar kimi cahil kimi sözde kültürlü
Âlimler ışık saçar cahillerde ar olmaz
Dertsiz insan doğmadı herkesin türlü, türlü
Ne kadar uğraşsak da dünya bize yâr olmaz

Biz neden yaşıyoruz ona cevap bulmalı

Tatlı tatlı bakıyordu, gel dedi
Arkasında ne gizliydi, bilmedim
İthal ettim işte sana gül dedi
Markasında ne gizliydi, bilmedim

Lale sümbül Hollanda da çok dedi

Kara gözlerine takıldığım yár
Görmeni diledim, gördüğüm gibi
Görünce gül gibi yıkıldığım yár
Dermeni diledim derdiğin gibi

Bayılıp düşende kalır mı seda

Halkın çoğu isyan arefesinde
Bu bey salatanın tarifesinde
Çıkmış minarenin şerefesinde
......Der ki millet bizi seviyor beyler
......Medyaya kanmayın o yalan söyler

Ruhunda hasret var, aklında sıla
Aksaray’da garip yaşar bu dostum
Meğer Kırıkhan’da nüfusü halâ
Aksaray’da gezer, koşar bu dostum

Zalim felek onu gurbete attı

Sen benim yüreğimde ışıyorsun Çaykara’m


Nice destanın başı adın ile anılır
Dillerde gönüllerde yaşıyorsun Çaykara’m
Seni hiç tanımadan, küçük gören yanılır

Sizi çok duyarlı sandıydım lâkin
Kabahat bendeymiş, aşkolsun size!
Çoğunuz duyarsız, çoğunuz sakin
Kabahat bendeymiş, aşkolsun size!

Suküt ikrardandır, demiş atalar

Gönlüne sahip çık her yerde açma
Aşırtabilirler kafanı kullan
Bir dertten kurtulup bir derde kaçma
Şaşırtabilirler kafanı kullan

Mayınla döşerler sevda köprünü

Hâlâ aynı ağızlar
Aynı laf salatası
Yine aynı sebzeler!
Aynıdır lokantası
Kenarı uçu aynı
Aynı kalmış ortası

Abdullah bin Mübarek, bir yere gidiyordu.
Yolda bir çocuk görmüş çobanlık ediyordu
Şuna gidip Allah’ı öğreteyim diyordu
Evlâdım, sen Allah’ı bilir misin? demişti.

Çocuk der ki: “Kul nasıl sâhibini bilmez ki? '