Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Gönlüme uyarak ardına düştüm
Hüsrana uğratıp zül etti beni
Bilmeden kapıldım şaşırdım, şaştım
Uvutarak muflis kul etti beni

Kör haliyle bile beni kandırdı!

Gönlüm rahat durmuyor, dolaşır yücelerde
Emelimi peşine saldım, ferman dinlemez
Gördüklerim acaip, mehtaplı gecelerde
Hülyalar ummanına daldım, ferman dinlemez

Ne makam ne saltanat, dönüp bakmaz saraya

Bunca elem ateş olur kor olur
Azına dayanmak bile zor olur
Gözyaşı tuzundan gözler kör olur

Kör etme gel artık gözlerim gülsün
Bu sefer sevinçten yaşlar dökülsün

Ölümü düşünüp kaçın ferah’tan
Uzak dur her türlü kara mizah’tan
Tövbe ederekten, her tür günah’tan
Azamî şekilde kaç felâha er!

Kibir hissedince, nefsi horlayıp,

Çalışmadan hiç bir yere varılmaz
Armut pişmez, kendi düşmez bekleme
Aklı olan boş işlere sarılmaz
Fakir isen kaderine yükleme

Okudun mu aradın mı rızkını?

Ancak sana ibadet eder, seni dinleriz.
Ancak senden isteriz dua eder inleriz
Ancak senin nurunla, gönlümüzü şenleriz
İmanın lezzetine erdir bizi Allah’ım!
Sevdirt birbirimizi, sardır bizi Allah’ım!

Hasret derim anlamaz yazmıyor kitabında
Frenkler vatan bilmez göçün önemi yoktur
Tepeden bakar sana zehir var hitabında
İnsanlıkları yok ki açın önemi yoktur

Onlar yedirmez ancak alıp da yer ne versen

Türkiye de kitap okuyan az’mış
Önüne geçenler bir şeyler yazmış
Okuyanı ya sapıtmış ya azmış
Bilirseniz yazın Allah aşkına
Manasını sözün, Allah aşkına

Ramazan geliyor medya pusuda
Fırtına kopacak bir bardak suda
Vicdani olmayan yok duygusu da
Uyanın, uyanın yalancı bunlar
Mevsimlik Müslüman talancı bunlar

İkide bir kellesini kaldırır
Bu öküzün derdi nedir acaba?
Yalnız iki arşın beze saldırır
Bu öküzün derdi nedir acaba?