Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bakmayınız kır başıma
İçimde bir çocuk vardır
Derim ki her sırdaşıma
İçimde bir çocuk vardır

Yıllar geçer büyümüyor

Yapacağı işler nedir bilinmez!
Susuluyor millet bunu mu ister?
Yergilerle meydanlara gelinmez!
Kusuluyor millet bunu mu ister?

Tehlikeli bir viraja girildi

Oturmuştu sahilde hamsi temizliyordu
Bayburtlu şaşkın şaşkın Of’luyu izliyordu

Temizlediklerini dizdi bir gazeteye

Nemelazım diyenlere “yuh” desem de aldırmaz
Vazifeden tüyenlere “ruh” desem de aldırmaz
Zulme boyun eğenlere “tüh” desem de aldırmaz
Nasıl etsek de korusak uyurgezer hortlağı
Kim ne etsin uyansada böyle sakar çatlağı

Bu günler

Fitneler karanlık geceler gibi
Dünyanın üstüne çöktü bu günler
Mazlumlar kurbanlık cüceler gibi
Zalime boynunu büktü bu günler

Karanlıklar yarılıp ufukta belirmişti
Rengarenk ışığıyla doğarken bir başkaydı
Yarasalar baykuşlar şeytanlar delirmişti
Öcülere göz kırpıp kovarken bir başkaydı

Arada bulutların arasında gizlenip

Gelmiş geçmiş Nemrutların
En alçağı zalim Buştur
Dünyada ki haydutların
En alçağı zalim Buştur

Buştur, Buştur, Buştur, Buştur

Çaresi yok derdin adı ölümdür
Senin de matemin tutulur bir gün!
Affedilmez suçun adı zülümdür
Karanlık bir yere yatılır bir gün!

Zulme cevaz vermez hiçbir nedenin!

Aç gözünü iyi bak
Neler halk eyledi Hak
Hepsinden faydalanmak
Nasip oldu insana

Hava su toprak madde

Çıra gibi yanıp ışık olmuşum
Pervane dışında yanan olmadı
Garibana kapı, eşik olmuşum
Divane dışında kanan olmadı

Övenlerim oldu geldikçe yeri