Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Temel küçükken de bir afacandı
Etrafına neşe, sevinç saçandı

Her şeyi inceler araştırırdı
Bazen kafaları karıştırırdı

Bu Devletin kanla kurulduğunu
Unutma Mehmedim, Bu vatan bizim!
Sayısız canların vurulduğunu
Unutma Mehmedim,Bu vatan bizim!

Koruyup savunduk toprağımızı

Temel bir Rum kızına aşık olmuş, ve ona her ne olursa olsun
Ben seni alacağım dermiş, o da dinlerimiz ayrı bu mümkün değil
Ancak bizim dine girersen babam müsaade eder yoksa beni unut dermiş
Atışmalarını beraber okuyalım

Kaynar durur kazanum

Dost acı söylermiş içi yansa da
Kalbin tercümanı dildir uşağum
Elifi göstersen mertek sansa da
Cahilin gözüne mildir uşağum

Kendini medeni sayar birçoğu

Bir masum yok olur şiddet içinde
Beyanat verilir hiddet içinde
Her şey unutulur müddet içinde

Ağlar ana baba, yetimler ağlar
Kalpler taş kesilir, yıkılır dağlar

Ah gurbet garip gurbet, acı mı akıyorsun?
Beni de garip buldun içimi yakıyorsun

Senelerimi verdim, aldın ama ne verdin?
Acıyla nişanladın hasret ile everdin

Acı mı geliyor çektiğin cefa?
Bak ne diyeceğim sana bu defa!
Neler çattın neler ey kuru kafa
Çatacaklarını bir bilebilsen!

Gerçek ayan olur sana ölerek

Son nokta!

Bitti dostlar yazmam daha
Son noktayı vurdum artık
Bu kararı bozmam daha
Yetti, yetti durdum artık

Artık çoban korkar, oldu itinden
Koyuna o bakar, yemez etinden
Parmağı kaptırmış, oldu yedinden
....Bir köşede sinek, avlasın dursun

Perişan çobanı üzdürmesinler

Arada selam vermek


Arada selam vermek sevgiyi pekiştirir
Sevelim sevilelim, birbirini saralım
Kendine güvenmeyen gayrını çekiştirir