Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Dış görünüş aldadır sen kendi aslına bak
Pozlar insana dostun amelini gösterir
Balcıktan yaratıldı insanın nesline bak
Özler insana dostun temelini gösterir

Dost dostun aynasıdır bakanlar hor bakmasın

Hece ya da düz yazalım
Ne kaldı ki biz yazalım
Yol yazalım iz yazalım
Yazılmayan söz mü kaldı?

Yaylaları bayırları

Yine karanlık bir el kan döktürdü, kan döktü
Ülkeme saldırıydı bunlarda vicdan yoktu
Lânet olsun teröre, bu son olay bir şoktu
Türk’ün istikrarına sıkılmış bu kurşunlar
Yeter bitsin bu vahşet bıkılmış bu kurşunlar

Yaşadığım o günler artık mazide kaldı
İstikbalim mechuldür, günümden habersizim
Kalbimi kaptırmıştım aklım gezide kaldı
İstikbalim mechuldür, günümden habersizim

Gençliğin anıları hafızamda kazılı

Kartal
..................... Kartal
............................................ Kartal

Kartal, kartal,kartal
Kart al

Kaş Yapalım derken

Eklenip yanlışlar bir, bir uç uca
Sen, ben diye, diye bizden olmuşuz
Mikro’dan makro’ya ortağız suça
Kaş yapalım derken gözden olmuşuz

Temel küçükken de bir afacandı
Etrafına neşe, sevinç saçandı

Her şeyi inceler araştırırdı
Bazen kafaları karıştırırdı

Temel bir Rum kızına aşık olmuş, ve ona her ne olursa olsun
Ben seni alacağım dermiş, o da dinlerimiz ayrı bu mümkün değil
Ancak bizim dine girersen babam müsaade eder yoksa beni unut dermiş
Atışmalarını beraber okuyalım

Kaynar durur kazanum

Kabuğunu kıracak uyanacak bu millet
Düşmanın kapısına dayanacak bu millet:
Yeniden alkanlara boyanacak bu millet
Özü sözü bir olan bir yiğit bekliyoruz

Necip fadıl milletim sesini duyuracak

Nasıl biter bilmem bu işin sonu
Giysiler içinde şalvardır konu
Bu arada ele allım donu
Türk donu giyerse yünü önemli

Deri mi giyerdi atamız adem?