Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yaşadığım o günler artık mazide kaldı
İstikbalim mechuldür, günümden habersizim
Kalbimi kaptırmıştım aklım gezide kaldı
İstikbalim mechuldür, günümden habersizim

Gençliğin anıları hafızamda kazılı

Kartal
..................... Kartal
............................................ Kartal

Kartal, kartal,kartal
Kart al

Kaş Yapalım derken

Eklenip yanlışlar bir, bir uç uca
Sen, ben diye, diye bizden olmuşuz
Mikro’dan makro’ya ortağız suça
Kaş yapalım derken gözden olmuşuz

Konuşarak eriyor
Vah zavallı papağan
Hep zayiat veriyor
Pençeleri yatağan

Geveler tekrar tekrar

Bu Devletin kanla kurulduğunu
Unutma Mehmedim, Bu vatan bizim!
Sayısız canların vurulduğunu
Unutma Mehmedim,Bu vatan bizim!

Koruyup savunduk toprağımızı

Dost acı söylermiş içi yansa da
Kalbin tercümanı dildir uşağum
Elifi göstersen mertek sansa da
Cahilin gözüne mildir uşağum

Kendini medeni sayar birçoğu

Temel küçükken de bir afacandı
Etrafına neşe, sevinç saçandı

Her şeyi inceler araştırırdı
Bazen kafaları karıştırırdı

Temel bir Rum kızına aşık olmuş, ve ona her ne olursa olsun
Ben seni alacağım dermiş, o da dinlerimiz ayrı bu mümkün değil
Ancak bizim dine girersen babam müsaade eder yoksa beni unut dermiş
Atışmalarını beraber okuyalım

Kaynar durur kazanum

Şu dünyanın gam yükünden yoruldum
Ah güzelim mutlu, mesut san beni
Yaram derin yüreğimden vuruldum
İnsaf eyle acı beni yan beni

Öyle dert ki çekilmiyor elemi

Yine özlem bürüdü sürekli bir sis gibi
Bırakmıyor yakamı gerekli bir his gibi

Kara bulutlar sardı ufuklarım karanlık
Bülbüller susuverdi gönül bahçem viranlık