Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Dost acı söylermiş içi yansa da
Kalbin tercümanı dildir uşağum
Elifi göstersen mertek sansa da
Cahilin gözüne mildir uşağum

Kendini medeni sayar birçoğu

Şu dünyanın gam yükünden yoruldum
Ah güzelim mutlu, mesut san beni
Yaram derin yüreğimden vuruldum
İnsaf eyle acı beni yan beni

Öyle dert ki çekilmiyor elemi

Yine özlem bürüdü sürekli bir sis gibi
Bırakmıyor yakamı gerekli bir his gibi

Kara bulutlar sardı ufuklarım karanlık
Bülbüller susuverdi gönül bahçem viranlık

Nazım Hikmet şair, bu bir gerçektir
Hüseyin Gümüş bey, acaba nedir?
Görüşünüz yanlış, tersten merçektir
Bu taraf tutmanız acaba nedir?

Hani sansür yoktu, karşı idiniz

Tütüyor gözlerimde
Dilimde sözlerimde
Yurdumu özlerim de
Ağlarım, yana yana

Ah bir gelebiseydim

Toz olup uçtun gittin rüzgarın mecrasında
Bir kum tanesi kadar tozun bile kalmadı
Yazdığım şiirlerin notası, icrasında
Seni anımsatacak sözün bile kalmadı

Ne albümde resmin var ne şiirin kitapta

Oturup yalvarmaya diz çökmeye gerek yok
Kafana koyduğunu yaptın bu güne kadar
Yoluna serilirdim bende öyle yürek yok
Almak istediğini kaptın bu güne kadar

Kızgınlıktan gözlerin, kan bürüdü görmezsin

Bu günler

Fitneler karanlık geceler gibi
Dünyanın üstüne çöktü bu günler
Mazlumlar kurbanlık cüceler gibi
Zalime boynunu büktü bu günler

Bakmayınız kır başıma
İçimde bir çocuk vardır
Derim ki her sırdaşıma
İçimde bir çocuk vardır

Yıllar geçer büyümüyor

Yıkık,dökük külüstür hayat saatim bozuk
Kuruyorum beyhude, zilim çalışsa bari
Ne etsen fayda vermez artık sihhatim bozuk
Vuruyorum beyhude,, pilim çalışsa bari

Yıllarca tozlanarak her tarafı pas tuttu