Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Hece ya da düz yazalım
Ne kaldı ki biz yazalım
Yol yazalım iz yazalım
Yazılmayan söz mü kaldı?

Yaylaları bayırları

Şu dünyanın gam yükünden yoruldum
Ah güzelim mutlu, mesut san beni
Yaram derin yüreğimden vuruldum
İnsaf eyle acı beni yan beni

Öyle dert ki çekilmiyor elemi

Yine özlem bürüdü sürekli bir sis gibi
Bırakmıyor yakamı gerekli bir his gibi

Kara bulutlar sardı ufuklarım karanlık
Bülbüller susuverdi gönül bahçem viranlık

Nazım Hikmet şair, bu bir gerçektir
Hüseyin Gümüş bey, acaba nedir?
Görüşünüz yanlış, tersten merçektir
Bu taraf tutmanız acaba nedir?

Hani sansür yoktu, karşı idiniz

Tütüyor gözlerimde
Dilimde sözlerimde
Yurdumu özlerim de
Ağlarım, yana yana

Ah bir gelebiseydim

Toz olup uçtun gittin rüzgarın mecrasında
Bir kum tanesi kadar tozun bile kalmadı
Yazdığım şiirlerin notası, icrasında
Seni anımsatacak sözün bile kalmadı

Ne albümde resmin var ne şiirin kitapta

Oturup yalvarmaya diz çökmeye gerek yok
Kafana koyduğunu yaptın bu güne kadar
Yoluna serilirdim bende öyle yürek yok
Almak istediğini kaptın bu güne kadar

Kızgınlıktan gözlerin, kan bürüdü görmezsin

Bu günler

Fitneler karanlık geceler gibi
Dünyanın üstüne çöktü bu günler
Mazlumlar kurbanlık cüceler gibi
Zalime boynunu büktü bu günler

Karanlıklar yarılıp ufukta belirmişti
Rengarenk ışığıyla doğarken bir başkaydı
Yarasalar baykuşlar şeytanlar delirmişti
Öcülere göz kırpıp kovarken bir başkaydı

Arada bulutların arasında gizlenip

Gelmiş geçmiş Nemrutların
En alçağı zalim Buştur
Dünyada ki haydutların
En alçağı zalim Buştur

Buştur, Buştur, Buştur, Buştur