Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kül oldum köz kalmadı
Koşacak diz kalmadı
Yazacak söz kalmadı
Kafadan atıyorum

Vatanıma vurgunum

Ayı sayın, öküz sayın, it sayın
Sayın, sayın bitmez sizin derdiniz
Sülük sayın kene sayın bit sayın
Sayın, sayın bitmez sizin derdiniz
Hayın, mayın el ele mi verdiniz

Okkalı, ağırbaş, kendini bilir
Zarif bir insandır ozan güneri
Ayrılmış ilinden gurbette kalır
Ne güzel bir candır ozan güneri
Gül dalında bülbül gibi şakıyor
Ünlü şairlerden şiir okuyor

Tamahkâr oltaya çok kolay düşer
Paranın uçunu görsün o kadar
Girişir voltaya ayağı şişer
Bir uyanık onu kursun o kadar

Öyle hırsı var ki karun’dan beter

Kurban bayramını kurban ederek
Yeni bir seneye girdik uşağum
Mahzun bir şekilde yanıp tüterek
İki bin yediye erdik uşağum

Sözde hazırlandık özel bir gündü

İltica ederek yüce makama
Fazlı kereminden iste uşağum
Verdiği nimetler sığmaz rakama
Hudutsuz, uzundur liste uşağum

Nimetler manevi aranmaz madde

Herkes mal derdinde herkes işinde
Ömrünü tüketir dünya peşinde
Emekli olmamış altmış yaşında
Geceyi gündüze katıp calışır

Yorulur boş yere,istikbal diye

Zerrecikler kristal gibi
Büyüdükçe hardal gibi
Üşüdükçe metal gibi
İner beni buluverir

Ya güz, ya yaz, ya bahardır

Gönülden gönüle yol var bilesin
Sen orada, ben burada, farketmez
Ben seninle sen benimle bilesin
Sen orada ben burada farketmez

Aramızda kurulmuş gönül bağı

Hayatım boyunca didindim durdum
Cefa mı ararsın çok arkadaş çok
Kanaat eyledim yetindim durdum
Sefa mı ararsın yok arkadaş yok

Gurbet hasretiyle canımı yaktım