Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bir önceki geceden uykusuzdu yorgundu
Göreve gidiyordu, yirmi bir yaşındaydı
Sangi önceden sezmiş uyuşuktu durgundu
Kendini feda etti, görevi başındaydı

Türk askeri çalışkan, görevinde üşenmez

Bu gün benim hüzün günüm
Ömrümde en uzun günüm
Kederliyim çok üzgünüm
Annem annem garip annem
Ağlama benim bir tanem

İstanbulda kan aktı
Bakan Trabzona baktı
Bizim müdürü yaktı
Gel çık işin içinden

Basın yayın ne diyor?

Kaybetti Karadeniz Erkan Ocaklısını
Görmedi bu güne dek ondan sıcaklısını

Karadenizin sesi herkesin bir kimsesi
Gariplerin sözcüsü sevenlerin nefesi

İşte tam yatıyordum kapının zili çaldı
Selam verdi oturdu, videoyu aç dedi
Şu filime bakalım dün akşam yarım kaldı.
Hanıma çay yap dedim, o da saat kaç dedi

Seyredeceği filim hiç önemli değildi

Bir kaç tane diyeyim
Çıkarken Likoraşa (Kurt dağının eski ismi)
Benim hatıram olsun
Eş,dosta arkadaşa

İşçisinden erinden

Çaresi yok derdin adı ölümdür
Senin de matemin tutulur bir gün!
Affedilmez suçun adı zülümdür
Karanlık bir yere yatılır bir gün!

Zulme cevaz vermez hiçbir nedenin!

Aç gözünü iyi bak
Neler halk eyledi Hak
Hepsinden faydalanmak
Nasip oldu insana

Hava su toprak madde

Çıra gibi yanıp ışık olmuşum
Pervane dışında yanan olmadı
Garibana kapı, eşik olmuşum
Divane dışında kanan olmadı

Övenlerim oldu geldikçe yeri

Didişmek hayatın tuzu biberi!
Bala hiçbir zaman sirke katılmaz
O halde şairden alın haberi
Yemek, yenmek vardır aç da yatılmaz!

Kimi der ki beni “yedin bitirdin”