Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ramazan geliyor medya pusuda
Fırtına kopacak bir bardak suda
Vicdani olmayan yok duygusu da
Uyanın, uyanın yalancı bunlar
Mevsimlik Müslüman talancı bunlar

İkide bir kellesini kaldırır
Bu öküzün derdi nedir acaba?
Yalnız iki arşın beze saldırır
Bu öküzün derdi nedir acaba?

Yıllar gelir peşpeşe
Kimse etmez endişe
Hele bakın şu işe
Yeni yıl kutlanıyor

Kutlayın ama neyi?

Alçaklar yüceldi ayak baş oldu
Anamız ağladı gözler yaş oldu
Duygular körlendi kalpler taş oldu
Dünyanın son demi bu olsa gerek

Zulüm revaç buldu, adalet meyit

Aman ne hale düştük!

Aman ne hale düştük, yaşayış alafranga!
Moda, reklam özenti ayağımızda pranga
Çınar içten kurtlanmış, dışıtan çürümüş yonga
Sürekli yontuluyor, herkesin hırsı para!

Hastane odasında kıvranıp duruyordu
Sırtüstü kalmış yalnız tavanı görüyordu
Nerede evlatlarım durmadan soruyordu
Göz yaşları kurumuş yüreği kırgın idi

Rahatsızdı bes belli öyle sabah ederdi

Seni canım gibi sevdiğim halde
Bırakıp gitmişsin bu muydu vefa?
El üstünde tutup övdüğüm halde
Sen yere atmışsın bu mudur vefa

Neler çattık neler neler görmüştük

Aradım taradım dünyayı gezdim
Hakiki dostları buldum sonunda
Hayretler içinde gerçeği sezdim
İşte gerçek bir dost oldum sonunda

İyisin boynunu eğdiğin kadar

İnsanlar kimi cahil kimi sözde kültürlü
Âlimler ışık saçar cahillerde ar olmaz
Dertsiz insan doğmadı herkesin türlü, türlü
Ne kadar uğraşsak da dünya bize yâr olmaz

Biz neden yaşıyoruz ona cevap bulmalı

Sevgi duyguları nasır bağladı
Sevene aşkolsun, sevilene de!
Hoş görü felç oldu, gönül ağladı
Sevene aşkolsun, sevilene de!

Sevgi bir hazine asla bitmeyen