Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ölümü düşünüp kaçın ferah’tan
Uzak dur her türlü kara mizah’tan
Tövbe ederekten, her tür günah’tan
Azamî şekilde kaç felâha er!

Kibir hissedince, nefsi horlayıp,

Kur’an Rabbın kitabı
İnsanlığa hitabı
Kurtuluşun esbabı
Kur’andadır, biline

Oku gündüz gecede

Manalı bakışların içime ukde oldu
O hilâl kaşlarını çattın soldurdun beni
Mizahi halin ile gönlüme nükte doldu
Edana nazlarını kattın öldürdün beni

Kolaylıkla kurtuldum aştım gediklerini

Yurdumuz işgal oldu, harekete geçtiler
Ne diye uyuyorsun, kalk ulan yeter artık!
Aslın ile neslini kolay hedef seçtiler
Görüyor duyuyorsun, kalk ulan yeter artık!

Medya dedikleri şey dış güçlerin “troje”si

Gene kandurdun beni
Yaktun yandurdun beni
Neye döndurdun beni
Yabanimun uşaği.....Fadime

Kimedur habu çalum

Çok özledim memleketi gurbetten
Geldum gördum döneyurum uşağum
Sağlık olsun kavuşuyor sabreden
Yanayudum söneyurum uşağum

Küf kokuyor garibanın yuvası

Dün biz atarken nutuk
Bu gün başka yol tuttuk
Dünümüzü unuttuk
Bu günümüz ne halde?
Var mıyız istikbalde?

Soktular bizi borca
Bu neye mal olacak?
Gününü kurtar harca
Borç mu iptal olacak?

Karşılıksız şey olmaz

Engeller aşa aşa
Gelirim koşa koşa
Dostlarımla baş başa
Yoktur hilafım benim

Bir gün aşar gelirim

Hazanda poyraz eser sarsıp durur sinemi
Gönlüme şimşek çakar borana döner her şey
Dünyanın tümü sele batsa yoktur önemi
Gözlerimde küçülür barana döner her şey

Hasret beni gurbette nice dertlere salar