Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Dününü bilmezsin günün eğlence
Sen kimsin necisin bunu bil önce
Kafanı çalıştır inceden ince
Aklından çıkarma, ölüm var ölüm!

Elini,belini,dilini kolla

Çok özledim memleketi gurbetten
Geldum gördum döneyurum uşağum
Sağlık olsun kavuşuyor sabreden
Yanayudum söneyurum uşağum

Küf kokuyor garibanın yuvası

Gene kandurdun beni
Yaktun yandurdun beni
Neye döndurdun beni
Yabanimun uşaği.....Fadime

Kimedur habu çalum

Dün biz atarken nutuk
Bu gün başka yol tuttuk
Dünümüzü unuttuk
Bu günümüz ne halde?
Var mıyız istikbalde?

Soktular bizi borca
Bu neye mal olacak?
Gününü kurtar harca
Borç mu iptal olacak?

Karşılıksız şey olmaz

Engeller aşa aşa
Gelirim koşa koşa
Dostlarımla baş başa
Yoktur hilafım benim

Bir gün aşar gelirim

Gönlüme uyarak ardına düştüm
Hüsrana uğratıp zül etti beni
Bilmeden kapıldım şaşırdım, şaştım
Uvutarak muflis kul etti beni

Kör haliyle bile beni kandırdı!

Gönlüm rahat durmuyor, dolaşır yücelerde
Emelimi peşine saldım, ferman dinlemez
Gördüklerim acaip, mehtaplı gecelerde
Hülyalar ummanına daldım, ferman dinlemez

Ne makam ne saltanat, dönüp bakmaz saraya

Hazanda poyraz eser sarsıp durur sinemi
Gönlüme şimşek çakar borana döner her şey
Dünyanın tümü sele batsa yoktur önemi
Gözlerimde küçülür barana döner her şey

Hasret beni gurbette nice dertlere salar

Kur’an Rabbın kitabı
İnsanlığa hitabı
Kurtuluşun esbabı
Kur’andadır, biline

Oku gündüz gecede