Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Hasret derim anlamaz yazmıyor kitabında
Frenkler vatan bilmez göçün önemi yoktur
Tepeden bakar sana zehir var hitabında
İnsanlıkları yok ki açın önemi yoktur

Onlar yedirmez ancak alıp da yer ne versen

Bunca elem ateş olur kor olur
Azına dayanmak bile zor olur
Gözyaşı tuzundan gözler kör olur

Kör etme gel artık gözlerim gülsün
Bu sefer sevinçten yaşlar dökülsün

Benden ne istiyorsun?

Duvar oldun önüme bir türlü aşamadım!
Çıktın önüme çıktın benden ne istiyorsun?
Ne bıraktın ne saldın, yolumda koşamadım
Taktın kafanı taktın, benden ne istiyorsun?

Açık Mektup – herkes cevap verebilir-

Yaylacılar yaylalara gider mi
Ne var ne yok yaz kardeşim hecele
Çoban var mı, kimse inek güder mi
Müşkülümü çöz kardeşim acele

Elime aldım çalmaz akordu bozuk bir saz
Bam teline vurarak yere çalasım gelir
Can çıkmadan ruh hasta, hakkında bilgimiz az
Her tabibe vararak çare bulasım gelir

Dövünmeme hakkım yok fırsatlar kaçtı diye

Dün biz atarken nutuk
Bu gün başka yol tuttuk
Dünümüzü unuttuk
Bu günümüz ne halde?
Var mıyız istikbalde?

Çok özledim memleketi gurbetten
Geldum gördum döneyurum uşağum
Sağlık olsun kavuşuyor sabreden
Yanayudum söneyurum uşağum

Küf kokuyor garibanın yuvası

Engeller aşa aşa
Gelirim koşa koşa
Dostlarımla baş başa
Yoktur hilafım benim

Bir gün aşar gelirim

Dününü bilmezsin günün eğlence
Sen kimsin necisin bunu bil önce
Kafanı çalıştır inceden ince
Aklından çıkarma, ölüm var ölüm!

Elini,belini,dilini kolla

Özür diliyoruz peşinen özür
Engelliye engel olan bizmişiz
Derdini anlayıp vermedik huzur
Her şeye mania bulan bizmişiz

İnsanca yedirip içiremedik