Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Sarsıla sarsıla içimiz geçti
Düşüyoruz artık, kaldıran mı var?
Akıl, mantık, izan bekaya göçtü
Şaşıyoruz artık, çıldıran mı var?

Hayal deryasına düştük yüzeriz

Divane gönlümün emeli bitmez
Peşinden koşturur yar der bu gönül
Ulaşmak ne mümkün bir ömür yetmez
Hayat kısa vakit dar der bu gönül

Ürkütür yol üstü mezarlar beni

Tam yarım asır oldu terki diyar edeli
Aranıp sorulmadık, avrupaya gideli
Türk vatandaşı olmak, bu mu idi bedeli
Gurbet elde perişan, geçen yıllara yazık

Devlet babamız var ya, dedik yetim kalmayız

Abdullah bin Mübarek, bir yere gidiyordu.
Yolda bir çocuk görmüş çobanlık ediyordu
Şuna gidip Allah’ı öğreteyim diyordu
Evlâdım, sen Allah’ı bilir misin? demişti.

Çocuk der ki: “Kul nasıl sâhibini bilmez ki? '

Bir zamanlar bilirdik komşuluk adabını
Kalmadı gidip gelen, nereye gidiyoruz?
Küçükler bilirlerdi büyüğe hitabını
Kalmadı yüze gülen, ne oldu bu millete? ..............Ozan Mikdatî

Nerde eski komşuluk, nerde eski insanlık?

Çıkarı uğruna demokrasiyi
Hedef alanları alkışlayamam
Hukukun üstünde bürokrasiyi
Üstün kılanları alkışlayamam

Apo’nun hamisi olacak kadar

Ah eski günler!

Bir lokmamız olsa böler de yerdik
Hasretle anarım ah eski günler!
Oynardık, gülerdik, sohbet ederdik
Bu günü kınarım ah eski günler!

-Dert veren derman verir
Ölüm Allah’ın emri
Hakkında ferman verir
Ölüm Allah’ın emri
-Hastalık insan için
Hazır ol her an için

Sen benim yüreğimde ışıyorsun Çaykara’m


Nice destanın başı adın ile anılır
Dillerde gönüllerde yaşıyorsun Çaykara’m
Seni hiç tanımadan, küçük gören yanılır

Sizi çok duyarlı sandıydım lâkin
Kabahat bendeymiş, aşkolsun size!
Çoğunuz duyarsız, çoğunuz sakin
Kabahat bendeymiş, aşkolsun size!

Suküt ikrardandır, demiş atalar