Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Terledi bu millet yıllar boyunca,
Onlar balı yalanarak tattılar
Zalimlerin karınları doyunca
Mideleri bulanarak attılar

Yalan ile vatandaşı kandırıp

Seviyorsan eğer bil kıymetini
Döner sana gelir günün birinde
Etme seviyorsan hiç gıybetini
Yanar sana gelir günün birinde

Ayrılık verse de zehir tadını

Yeter bunca hasret deldi bağrımı
Kendini bulup da gelsen olmaz mı?
Yürek sesidir bu dinle çağrımı
Yolunu bilip de gelsen olmaz mı?
Ağlattın, ağladın gülsen olmaz mı?

İnanan bir insan zulüm eylemez
Edenleri Allah görüyor elbet!
İftira eylemez yalan söylemez
Atanları Allah görüyor elbet!

Su-i zandan mümin sakınmalıdır

Hayat kolay değil dert ile dolu
Ne dertler çekilir hayat yolunda
Yokuş inişlidir düz değil yolu
Her yokuş çıkılır hayat yolunda

Fakirle bir değil zenginin derdi

O kadar üzdünki gülemiyorum
Bu ara uzak dur, nefes alayım
Şaşırdım ne etsem bilemiyorum
Ne olur birazcık yalnız kalayım

Her zaman uzaktan beni gözetle

Dünyanız mı kararıyor yazınca
Karalayan ben değilim öyledir
Gerçekleri yazıyorum kızınca
Yaralayan ben değilim öyledir

Ahlaksızca yaşayanı bulup da

Dört yönümüz düşmanlarla çevrilmiş
Uyuyoruz, bize çatan bulunmaz
Türk'e kafa tutan er geç devrilmiş
Büyüyoruz, böyle vatan bulunmaz

Uyaramaz bizi atom ne bir güç

Bir sevda yasattın kimseler bilmez
Çıkıp da meydana poz vermeyesin
Senin bu hallerin işime gelmez
Kalkıp de ellere koz vermeyesin

İstersen dünyayı duman et dedin

Bu insanlar neden hala uyuyor
Kuşluk geçti güneş zavale geldi
Bu bitkinlik bizi derde koyuyor
Dünya kaydı her şey ihmale geldi

Kitabımız vardır ondan ne kaptık