Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İnanan bir insan zulüm eylemez
Edenleri Allah görüyor elbet!
İftira eylemez yalan söylemez
Atanları Allah görüyor elbet!

Su-i zandan mümin sakınmalıdır

Yeter bunca hasret deldi bağrımı
Kendini bulup da gelsen olmaz mı?
Yürek sesidir bu dinle çağrımı
Yolunu bilip de gelsen olmaz mı?
Ağlattın, ağladın gülsen olmaz mı?

.

Dağlardan gece gündüz, akar dereler akar
Su diye gördüğümüz, yerlerin göz yaşıdır
Tövbeyle yanar tüter, buharı göğe çıkar
Onlara eşlik eden, pirlerin göz yaşıdır

Terledi bu millet yıllar boyunca,
Onlar balı yalanarak tattılar
Zalimlerin karınları doyunca
Mideleri bulanarak attılar

Yalan ile vatandaşı kandırıp

Seviyorsan eğer bil kıymetini
Döner sana gelir günün birinde
Etme seviyorsan hiç gıybetini
Yanar sana gelir günün birinde

Ayrılık verse de zehir tadını

O kadar üzdünki gülemiyorum
Bu ara uzak dur, nefes alayım
Şaşırdım ne etsem bilemiyorum
Ne olur birazcık yalnız kalayım

Her zaman uzaktan beni gözetle

Nice zorluklarla doğurdun beni
Canından can katıp yoğurdun beni
Anne şefkatiyle çağırdın beni
Ben hakkını nasıl öderim anne?

Analar ağlamasın dindirsinler yaşını
Artık gülme sırası, görün kimin olacak!
Kazanacak ordumuz terörle savaşını
Şimdi ölme sırası görün kimin olacak!

Terbiyesiz şahıslar haddini aşsın dursun

Hatırlayıp eğer benim ismimi
Andığında yanındayım unutma!
Resme bakıp görür gibi cismimi
Sandığında yanındayım unutma!

Ne sen ne ben ortak bir yol seçerek

Avrupadan emir gelmiş konuştu
Okuduğu şaçma maval, değil mi?
Konuşması tam bir şov’a dönüştü
Millet bakar aval aval, değil mi?

Kör mü bunlar hilâl belli haç belli