Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Sevgi bağı kurulmaz, maddeyle, cevher ile
Yer yüzünde ne varsa hepsini versen bile

Çünkü öyle buyurur gönüllerin tabibi
Ancak Odur kalplerin maliki ve sahibi

Ömür takviminden her gün bir yaprak
Bir
__biri
_______Ardınca, Bir’dir son makam!
Naciz tenlerimiz maddesi toprak
Bir

Kimse yetim kalmasaydı
Şu ölümler olmasaydı
Firavunlar ölmeseydi
Hayat cehennem olurdu

Ne olurduk, ne olurduk!

Yaylanın tepeleri kar yağdı da aklandı
O kadar yeşillikler nerelere saklandı
Cemalin güneş gibi yüreğim sıcaklandı
İçim yanıyor gülüm sar beni donmayayım

Kuşlar bile göç etti yiyecek içecek yok

Yıkılmadan sensiz nasıl durayım
İkide bir bana sabret diyorsun
Şaşırmışım hangi yolu vurayım
Merak etme biter hasret diyorsun

Gönlüme gönlünden bir sicim gerdin

Ağlarım durmadan nedendir bilmem
Gülmeyecek miyim ben bu dünyada
Mutluluk aradım tadını bilmem
Bilmeyecek miyim ben bu dunyada

Kovaladım durdum onun peşini

Bir bavulla yola düştük
Bir çok engelleri aştık
Gelir gelmez işe koştuk
Avrupa ya örnek olduk

Seneler geçti peşpeşe

Deli balım, zehir değil
Yazıp da ağlatma beni
Derdin aşktır sihir değil
Üzüp de ağlatma beni

Nedir seni yakan közler?

Ey vatandaş biliyorum üzgünsün
Bu günlerde seni soran bulunmaz
Kış kıyamet hayatından bezginsin
Hiç kapına gelip vuran bulunmaz

Pek yakında yaz gelecek ülkeye

Kulun amellerinden namazına bakıldı
Namaz dinin direği, kılmayanlar takıldı
Ya kıldı yakılmadı, ya kılmadı yakıldı,

Ya Allah rahmet etti, Cennet, cehennem onun
Gururlanma müslüman, sence mechuldür sonun