Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Özledim diyorsun haberim yok ki
Arkadaş ben gaybı bilen değilim
Sana diyeceğim o kadar çok ki
Dertliyim bu ara gülen değilim......Mikdat Bal

Bilmem ki yarensiz nasıl olursun

Mevlana ne demiş, onu bir düşün
Cesaret alırsın,düzelir işin
Allah var, O yeter, boştur telaşın
Selam ver mutlaka, cevap alırsın

Umutlu ol her an, kendine güven

Sürekli her gece girer rüyama
Özlemle taşarım Karadeniz’im
Bedenim gurbette sürünür ama
Hep sende yaşarım Karadeniz’im……..İbrahim Yavuz

Okşijen deposu dağların senin

Yanlış yordular krizi
Ne fiş kaldı ne prizi
Yok bu işin sürprizi
Boğulacak 'baraj'da

Halk ekmek savaşında

..........................................Eğridere köyü-Çaykara

Birlik vardı dirlik vardı
Köyümüzde köyümüzde
Mertlik vardı erlik vardı

Adâleti arayan zulüme tabi olur
Dünyada kalan budur emanet zayi oldu
Bu devirde kahraman insan kasabı olur
Dünyada olan budur beslenen ayı oldu

Yönetici kadrolar çağımızın fıkrası

Gurbeti sorana cevap verilmez
Hasreti sinede yaşıyoruz biz
Gurbetin sırrına böyle erilmez
Gam kasavet keder taşıyoruz biz

Gurbet bir cehennem, sakın varmayın

Kalem attım bulan bulsun
Tükenmiştir alan alsın
Hoşça kalın kalan kalsın
Hakkınızı helâl edin

Sözüm bitti işim bitti

Çarkı devran insan ile harbeder
Un olmadan bitmez insanın derdi
Çilelere dayanmayan sabreder
Gün dolmadan bitmez insanın derdi

Her can ecel şerbetini içecek

Tabiyetim var!

Yere yapışırım rüzgar estikçe
Borana direnen tabiyetim var
Dişler gıcırtayıp çivi kestikçe
Titreyip gerinen tabiyetim var