Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Mevlâ’ma koşuyorum

Ellerin gülü var koklayıp durur
Karakışta bahar “yaşıyorum” ben
Azrail tepemde yoklayıp durur!
Dünyanın işine “şaşıyorum” ben

Burda aynı yoktur sizden farkımız
Vatandayız sanıyoruz bayramda
Buruk geçti budur genel yargımız
Hep sizleri anıyoruz bayramda

Ne ziyaret ne de evler gezilir

Kaptırmaz yakasını
Yılmaz Karadeniz’li
Bindiği takasını
Delmez Karadeniz’li

Sevmez yurdu satanı

Gurbeti sorana cevap verilmez
Hasreti sinede yaşıyoruz biz
Gurbetin sırrına böyle erilmez
Gam kasavet keder taşıyoruz biz

Gurbet bir cehennem, sakın varmayın

Kalem attım bulan bulsun
Tükenmiştir alan alsın
Hoşça kalın kalan kalsın
Hakkınızı helâl edin

Sözüm bitti işim bitti

Adâleti arayan zulüme tabi olur
Dünyada kalan budur emanet zayi oldu
Bu devirde kahraman insan kasabı olur
Dünyada olan budur beslenen ayı oldu

Yönetici kadrolar çağımızın fıkrası

Çarkı devran insan ile harbeder
Un olmadan bitmez insanın derdi
Çilelere dayanmayan sabreder
Gün dolmadan bitmez insanın derdi

Her can ecel şerbetini içecek

„Fransız memleketinde peçe ile gezilmez“
Demişti ermeniler, bunlar neden yazılmaz

Sarkıntılık etmişler hamamdan çıkanlara
Dünyasını yıkmışlar dehşetle bakanlara