Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Hasrette bir uzman oldum
Biliyorum biliyorum
Çünkü her gün saçlarımı
Yoluyorum, yoluyorum

Bilmeyenler sitem eder

Gurbete çıkalı kaldık arada
Unutmadık asla özümüzü biz
Dışlandık burada, hem de orada
Yılmadık kesmedik hızımızı biz

Vatandaşa sahip çıksınlar diye

Gurbet çekilmiyor artık durulmaz
Bırakıp buradan göçmek isterim
Çıkmaz bir sokakta adres sorulmaz
Başka bir caddeye geçmek isterim

Hazırlanıp yola girme zamanı

Gurbetteyim burada, ne var ne yok orada
Yaşarım bu arada, neşe ile hüzünü

Hep arayıp izlerim, gerçek benim sözlerim
Ne kadar da özlerim, yaylaların düzünü

Günes döner, Dünya döner, felekte
Zerre döner, küre döner, melekte
Hakkı anar hepsi ayrı dilekte
Dile artık, bundan gayri bekleme!

Nankörlükten etmemişsen şükrünü

Çarkı devran insan ile harbeder
Un olmadan bitmez insanın derdi
Çilelere dayanmayan sabreder
Gün dolmadan bitmez insanın derdi

Her can ecel şerbetini içecek

Adâleti arayan zulüme tabi olur
Dünyada kalan budur emanet zayi oldu
Bu devirde kahraman insan kasabı olur
Dünyada olan budur beslenen ayı oldu

Yönetici kadrolar çağımızın fıkrası

Gurbeti sorana cevap verilmez
Hasreti sinede yaşıyoruz biz
Gurbetin sırrına böyle erilmez
Gam kasavet keder taşıyoruz biz

Gurbet bir cehennem, sakın varmayın

Kalem attım bulan bulsun
Tükenmiştir alan alsın
Hoşça kalın kalan kalsın
Hakkınızı helâl edin

Sözüm bitti işim bitti

Tabiyetim var!

Yere yapışırım rüzgar estikçe
Borana direnen tabiyetim var
Dişler gıcırtayıp çivi kestikçe
Titreyip gerinen tabiyetim var