Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kara duman çöktü başım üstüne
Çözümsüz dertlerin kurbanı oldum
Derdi olan bir şey sorar dostuna
Lüzümsüz fertlerin kurbanı oldum

Doğruyu söyledim dinlemediler

Kurban belli, düşman belli
Uyansana arkadaşım
Zayıf belli şişman belli
Uyansana arkadaşım

Bak önüne bak ardına

Rüyam benim, hülyam benim cananım
Ölüm bile ayıramaz bizleri
Sevgin ile ateşinle yananım
Ölüm bile ayıramaz bizleri

ayda sensin güneşde sen günde sen

Başımız dönüyor bu hızda bizim
Derme çatma oldu payımız gardaş
Şu dede, şu nine, bu kızda bizim
Zilli Fatma oldu bayımız gardaş...........Ozan Mikdatî

Huzurumuz kaçtı, yüzümüz gülmez

Deveye demişler sırtın eğridir
Güldü geçti dedi nerem doğrudur
İnsanlarda bozuk olan bağrıdır
Daha saymamıza gerek var mıdır?

Baştan koktuk leş olmuşuz et bozuk

Zalim bir ağa varmış Köye imam ararmış
Lakin gelen imamı gelir gelmez kovarmış

Müftünün son çaresi cahil imam göndermek,
Ağadan gelen yağı midesine indirmek

Yanıldık bir kere bir daha olmaz
Bu millet uyuyor sanmayasın ha!
Bu meydan inan ki sana da kalmaz
Gücüne güvenip kanmayasın ha!

İyi diye seçtik, ettik bir hata

Yermeyeyim dedim ama durmazlar
Politik-acılar değişti beyler
Dün dündü bu güne kafa yormazlar
Dünü bu gün ile çelişti beyler

Her milli terime dün faşist derken

Ölüm pusu kurmuş nerde bilinmez
Bari uyanık ol gafil avlanma!
Ebedi bir daha geri gelinmez
Bari uyanık ol gafil avlanma!

Arzular tükenmez, gönül yaşlanmaz

Alçaklardan dost edinme seni yanına çeker
Beş kuruşa satar seni ardına bile bakmaz!
Adam olmaz hiç didinme yarar görmezse eker
Çıkar yoksa atar seni, odundan adam çıkmaz!

Ne içerlen ne de gocun masayı devirerek