Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Her çiçeğe konup balından tattım
Deli gönlüm seni arar be gülüm
Nice gülistanı kenara attım
Senin kokun beni sarar be gülüm

Sevgisiz bir insan düşünülmez ki

Uşağum 44.

Bu fesat zamanda, dünya yüzünde
Hayatta ölümü tattım uşağum!
Fitne kıskacında, zulmün közünde
Beyaz bir havluyu attım uşağum!

Ayrılmanın vakti gelip çatınca
Düzgün düzgün gittin vah zavallım vah
Tan yeri ağarıp şafak atınca

Zalim bir ağa varmış Köye imam ararmış
Lakin gelen imamı gelir gelmez kovarmış

Müftünün son çaresi cahil imam göndermek,
Ağadan gelen yağı midesine indirmek

Yanıldık bir kere bir daha olmaz
Bu millet uyuyor sanmayasın ha!
Bu meydan inan ki sana da kalmaz
Gücüne güvenip kanmayasın ha!

İyi diye seçtik, ettik bir hata

Yermeyeyim dedim ama durmazlar
Politik-acılar değişti beyler
Dün dündü bu güne kafa yormazlar
Dünü bu gün ile çelişti beyler

Her milli terime dün faşist derken

Beş vakit, her namazda, Resülullah anılır
Kutlu doğum haftası, ihtas eden yanılır
Peygambere bağlılık, tek bir hafta sanılır
Onu her an her yerde anmamız bile azdır
Kutlu doğum haftası, Türklere imtiyazdır

Sevgi muhabbeti düstur ederek
Gerçek güzelliği tadar sevenler!
Yalnız Allah için sevgi güderek
Kalbi Hak Hak diye atar sevenler!

Üstünlük taslamaz ırkçılık etmez

Cehalet diz boyu, bir çoğu mennun
Açıp okuyan yok, yazıklar olsun
İşi gücü taklit sanırsın maymun
Geçip okuyan yok yazıklar olsun

Boru gibi yaşar Allah’ın otu

İbrahim Coşar diye herkes bilir adını
Bilmeyenler öğrensin, Samsun, Çarşambalıdır
Riyakarlara karşı kullanır sanatını
Ama salih dostlara, sözü Anzer balıdır
Her zaman arar sorar, arkadaştır herkese
İnsanları incitmez kulak verir her sese