Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İbrahim Coşar diye herkes bilir adını
Bilmeyenler öğrensin, Samsun, Çarşambalıdır
Riyakarlara karşı kullanır sanatını
Ama salih dostlara, sözü Anzer balıdır
Her zaman arar sorar, arkadaştır herkese
İnsanları incitmez kulak verir her sese

Beş vakit, her namazda, Resülullah anılır
Kutlu doğum haftası, ihtas eden yanılır
Peygambere bağlılık, tek bir hafta sanılır
Onu her an her yerde anmamız bile azdır
Kutlu doğum haftası, Türklere imtiyazdır

Geçip de oturmuşlar pencerenin dibine
Kimsesiz üç kız kardeş tatlı hayal kurardı
Daldılar, unuttular zaman ile mekanı
Israrla birbirinin hayalini sorardı

Birincisi ah.. dedi bakın size ne derim

Ömür baharımın arefesiydi
Okula yazdılar büyü dediler!
Okul hayatımın tarifesiydi
Türk’ün berrak, duru suyu dediler
Ama ilk olarak uyu dediler!

Dedin diyeceğini anlaşıldı meramın
Duyunca eyvah dedim, ne yürekler yanıyor
İlacı yok dünyada delik deşik yaramın
Ezelden yaralıyım, kanadıkça kanıyor

Bu gün virane olan şahaneydi şahane

Dövizi getirene memleket yağma beyler
Yerimiz telef olur, yeter deriz duymazlar
Kıdemlidir yolsuzlar, anadan doğma beyler
Mirîmiz telef olur, heder deriz duymazlar

Pişkindir bu zevatlar ne zekidir ne zeki

Yerde gökte baki kalan
Yalnız Haktır Hakkı bilin
Hakkı alan hakkı çalan
Ölüm haktır Hakkı bilin

Üzerime doğup ardımı gölge
Eyleme güneşim, ay bana yeter
Beni kül etmeyi kendine ilke
Eyleme güneşim, cay bana yeter

Sana haz mı verir beni yaktığın?

Vatandaşım siyasiye küsmüşsen
Hans yerine Piet’i seç de anlasın
Alakanı A’dan B’den kesmişsen
C- olup yanından geç de anlasın

Birlik bereberlik zamanı şimdi

Te’vili var her rüyanın her düşün
Kâbuslara yorum olmaz uşağum
Çok farkı var çalışanla berduşun
Ikisi bir durum olmaz uşağum

Berduş derim sanma işsiz kalanı