Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bir bahçede bir gül var
Gül dalında bülbül var
Güzel sese ödül var
Sevilir alkışlanır

Karga görmüş bu işi

Kaynana gelinine türlü eziyet eder.
Gelin sabrı tükenir, baba evine gider.
Baba kız kaçtı diye hala intikam güder
Ne eylesin zavallı kime derdini yansın?

Kocası anasını üzmemekten yanadır.

Görmedim velakin ruhum tanıyor
….Yabanelde güldür ozan sentezi
….Zikri boldur her dem Hak’kı anıyor
….Yaradana kuldur ozan sentezi

Üzmez dostlarını haklı olsa da

Tebessüm

Güler yüz tatlı dil süstür ziynettir
Gönülden gönülle yoldur tebessüm
Edene sadaka, hem de sünnettir
Kamil insanlarda boldur tebessüm

Gecenin bağrında aklıma vurdu
Hasret yetti artık ah memleketim!
Kalbim bir hoş oldu nefesim durdu
Sabrım bitti artık ah memleketim!

Sevda mı tutku mu bilemedim ki

Bir gün sultan Süleyman merak sarmıştı ava
O gün de avlanmaya müsait imiş hava

Lakin av dönüşünde yağmura tutulmuşlar
Yağmurun şiddetinden sırılsıklam olmuşlar

Gafletten silkin
Adam sansınlar
Sus yoksa bilgin
Adam sansınlar!

Düşün derince

Aman beyim.......bu ağacı....... tek öküzle.........zor söktüm
Bu ağacı..........kaptırmamki...onun için...........ter döktüm
Tek öküzle....... onun için......yoruldum yere...çöktüm
Zor söktüm......ter döktüm.......çöktüm.......... ağam etme eyleme

Gören görmüş.....işim zormuş.....şimdi işten..............atarsın

Bilip bilmeden söyler vicdanı kara olan
Söz taşır ona buna ulaşır mikrop gibi
Yeter ki tatmin olsun aramaz doğru, yalan
Fit verir insanlara, bulaşır mikrop gibi

Yaptığı hiç yakışmaz ehli vicdan özüne

Aşığın anlamı seven bir yürek
Sazı gor, tuzu bor bir hale düşer
Kalbe od düşünce akla ne gerek
Özü zor, gözü kör bir hale düşer

Aşılmaz sanılan dağı aştırır