Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Büyüklük taslayana iki cihan dar olur
Mütevazi olana düşman bile yâr olur
Nefsini yok sayanlar amelleri var olur
Gözlerden kayıp olur yükseklerden uçanlar

Akıllı mutluluğu tembellikte aramaz

Aşığın anlamı seven bir yürek
Sazı gor, tuzu bor bir hale düşer
Kalbe od düşünce akla ne gerek
Özü zor, gözü kör bir hale düşer

Aşılmaz sanılan dağı aştırır

Her şey mümkün herşey var
Deve kulaksız olmaz
Var kardeşim herşey var,
Var diyen haksız olmaz
Var güzel şey var ama,
Merhem olmaz yarama

İp piçin elinde ne etsin hoca
Konuştukça çeker, susturur zalim
Nereden başlasam dertler koskoca
Her akşam yalanlar estirir zalim

Bu kanallar açık, kokusu pistir

Kaynana gelinine türlü eziyet eder.
Gelin sabrı tükenir, baba evine gider.
Baba kız kaçtı diye hala intikam güder
Ne eylesin zavallı kime derdini yansın?

Kocası anasını üzmemekten yanadır.

......
......
......
......
......
......

Başlangıcı rahmet, öyle bilinir
Ortası merhamet, günah silinir
Sonu Cehennem'den azad olunur
Günahtan arınan aktır bu ayda

Bereketle dolu Rahmetle dolu

Değilim!

Köklerimle koparıldım savruldum
Kütük olamadım dal da değilim!
Ayrı düştüm özlem ile kavruldum
Ele köle değil, kul da değilim!

Yanlız seni yad edip ismini anıyorken
Sen beni terkederek, kaçacaksın değil mi?
Ben seni biriciğim bir tanem sanıyorken
Sen yuvanı bırakıp uçacaksın değil mi?

Yokluğun az sürse de ağlayıp yakınırken

Pısırık mı olduk yahu!
Gelen vurdu giden vurdu
Saçımızı yolduk yahu!
Gelen gördü giden gördü

Kahramanlık güdüyoruz