Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Güvenme!

Aklını cebinde taşıyan gafil
Cebine güvenme delinir birgün
Hayal aleminde yaşayan gafil
Tipine güvenme gülünür bir gün

At gözlüğü alır zevzek güruhu
Takar ama sağdan soldan habersiz
Basireti bağlı kalmamış ruhu
Bakar ama doğru yoldan habersiz

Zalimle gaddarla gezer kol kola

Kara bahtım nedir senden çektiğim
Çek elini üzerimden vefasız
Yetmiyor mu hayatımdan bıktığım
Çek elini üzerimden vefasız

Gülmedin ki hayatımda yüzüme

Oturdum bekledim gelirsin diye
Elimi eline alırsın diye
Sen beni orada bulursun diye
Yolunu gözledim deniz kıyında

Ne hayaller kurdum yalnız başıma

Kimini tart eder kimini kovar
Çalışmaz beynini yorar bu kişi
Mübarek sanki bir ülkücüsavar
Kalması davaya zarar bu kişi

Bitti artık bitti kalan hayalet

Gel gönül gidelim sıla çağırır
Hardayım başımda dolanıp durma
Hasret buram buram yola çağırır
Zordayım başımda dolanıp durma

Sılayı solurum her bir nefeste

Can dedim ben sana ruh oldun çıktın
Bir dua okusam amin der misin?
Ses seda kesildi ne zaman bıktın
Sevgin yüreğimde emin der misin?

Resmine bakarken ruhum açılır

Nereden gönlüme girdin zamansız
Yakıyorsun beni dinsiz, imansız
Çekilmez sensizlik derdim amansız
Gel artık bekletme, öldürme beni
Bana gülüm dedin, soldurma beni

Bir yürek ki…………mangal gibi………….yanarken……………sönüverdin
Mangal gibi…………yanıp külün………….uçmuştur……………dönüverdin
Yanarken……………uçmuştur…………….ama şimdi de………..konuverdin
Sönüverdin………….dönüverdin…………..konuverdin………….oldu mu?

Ne oldu da…………..birden böyle…………her şeyi……………...terkeyledin

Sorma herkes tuttuğuna
Kör misali kazık attı
Kimse bakmaz attığına
İpi alan çözük attı

Manav sebze satamadı