Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Tattığın elemi, bunca acıyla
Yaktığın her şeyi hasrete bırak
Tuttuğun kalemin ince uçuyla
Aktığın her şeyi hasrete bırak

Bir yüze, bir göze, kirpiğe kaşa

Onu bunu kandırıp, bir kanal açmışlardı
Öyle bir kuruluş ki firmaları manidar
İstismar edilecek her şeyi seçmişlerdi
Maske takınmışlardı, formaları manidar

İslamı istismarla saf insanı yoldular

Kendini hainden öte duruma
Düşüncesiz sözü itti değil mi?
Ters düştü biricik milli kuruma
Elindeki kozu gitti değil mi?

Tahminden öteye bilgisi yoktu

Gönlümü kaptırdım sevda seline
Ummana varmazsam ne işe yarar
Mızrabı dokundum sazın teline
Notayla vurmazsam ne işe yarar?

Ölüm var kesindir ilahi huküm

Suçlarım dağ gibi bağışla beni
Rahmetine döndüm affet Allah’ım!
Pak eyle bir nurlu yağışla beni
Ben sana inandım affet Allah’ım!

Günah işledikçe setredip sildin

Bir yürek ki…………mangal gibi………….yanarken……………sönüverdin
Mangal gibi…………yanıp külün………….uçmuştur……………dönüverdin
Yanarken……………uçmuştur…………….ama şimdi de………..konuverdin
Sönüverdin………….dönüverdin…………..konuverdin………….oldu mu?

Ne oldu da…………..birden böyle…………her şeyi……………...terkeyledin

Nereden gönlüme girdin zamansız
Yakıyorsun beni dinsiz, imansız
Çekilmez sensizlik derdim amansız
Gel artık bekletme, öldürme beni
Bana gülüm dedin, soldurma beni

Sorma herkes tuttuğuna
Kör misali kazık attı
Kimse bakmaz attığına
İpi alan çözük attı

Manav sebze satamadı

Güvenme!

Aklını cebinde taşıyan gafil
Cebine güvenme delinir birgün
Hayal aleminde yaşayan gafil
Tipine güvenme gülünür bir gün

At gözlüğü alır zevzek güruhu
Takar ama sağdan soldan habersiz
Basireti bağlı kalmamış ruhu
Bakar ama doğru yoldan habersiz

Zalimle gaddarla gezer kol kola