Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Dillere destan olup anlatsalar öykünü
Kalbin taş kesilse de kaybetsen her duygunu
Geceler zindan olup, kâbuslarla uykunu

Böleydin de öleydim gözüm açık gitmezdi
Kara bahtıma rağmen sevdan beni ütmezdi

Çıkmıyor hayalimden sahilleri kumları
Trabzonuma ulaşıp tekrar göresim geldi
Balıkçılar dizilmiş işgal etmiş somları
Rıhtımın ta uçuna varıp eresim geldi

Karadenizde tektir, namı dilden diledir

Cannımızsın canımız seninle yaşıyoruz
Bordo mavi kanımız seninle coşuyoruz
Seninle yanıyoruz, seninle üşüyoruz

Yaşa Trabzonspor yaşa yazıldın dağa taşa
Ne aslana lokmasın, ne kartala ne kuşa

Terör denen şu illet dünyanın baş belası
Kökünü kazıyacak şanlı askerimiz var
Vatan için can vermek makamların âlâsı
Başa kına yakmışız koltukta serimiz var

Kazma kürek naçakla başlarını biçeriz

Kıskanır her şeyi kendi bilmiyor
Tanıyoruz artık biz bu itleri
Ne söylersen söyle yola gelmiyor
Tanıyoruz artık biz bu itleri

Belirsiz bir şahıs mayası bozuk

Vahim durum, Rumoğlu Rum soytarı
Yazık ettin Annan seni kandırdı
Rum’a uşak olmak soysuzun kârı
Tavırları uşaklığı andırdı

İş yapıyor Türk halkını ekerek

Noldu böyle bıçak gibi kesildim
Hüzün değil acı değil ne haldir
Rüzgar olup her seherde esildim
Tufan değil boran değil ne haldir….Yaşar Gürlek

Bende aynı hal var gurbet diyelim

Felek benim kanadımı kırdıysa
Alıp beni yerden yere vurduysa
Bu gurbetin kahrı beni yorduysa
Daha fazla durulur mu Mikdatî? ………..Yaşar gurlek

İnsan fark edemiyor kendine ettiğini
Kazanırken herşeyin elinden gittiğini
Nefes nefes an be an ömrünün bittiğini
Bilebilse gurbetçi bu kadar üzülmezdi................Ozan Mikdatî

Her şey ateş pahası her şey olmuştur akkor.

Çıkışı yok bir yola nasıl düştün ey gönül
Gölgesi yok çöllerde yandın piştin ey gönül
Geri dönüşün de yok neden saştın ey gönül
Girdin bir labirente, kaçmaya mecalin yok

Arap saçına dönen, gizemler çözülür mü