Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ahlaksız insafsız alçak uşaklar
Fitne, fesat yayıp gülüşüyorlar
Keneler, sülükler, bitler yavşaklar
Kanımızı emip gelişiyorlar

Yıllardır Trabzonu hedef seçtiler

Çıkmıyor hayalimden sahilleri kumları
Trabzonuma ulaşıp tekrar göresim geldi
Balıkçılar dizilmiş işgal etmiş somları
Rıhtımın ta uçuna varıp eresim geldi

Karadenizde tektir, namı dilden diledir

Cannımızsın canımız seninle yaşıyoruz
Bordo mavi kanımız seninle coşuyoruz
Seninle yanıyoruz, seninle üşüyoruz

Yaşa Trabzonspor yaşa yazıldın dağa taşa
Ne aslana lokmasın, ne kartala ne kuşa

Terör denen şu illet dünyanın baş belası
Kökünü kazıyacak şanlı askerimiz var
Vatan için can vermek makamların âlâsı
Başa kına yakmışız koltukta serimiz var

Kazma kürek naçakla başlarını biçeriz

Zifiri karanlıklar bu yurdun semasında!
Afakı dehşet sarmış baltanın sapı bizde
Hacivat’la karagöz dünya sinemasında
Hayretle onu izler nice asabi bizde

Doğru diyen dinlenmez yalancılar göz boyar

Seni unutanların halini soruyorsan
Hoşgörülü birisin seviyorsun demektir
Her olumsuz bir halde güzellik arıyorsan
Hoşgörülü birisin seviyorsun demektir

İnsanı seviyorsan ırk renk ayırt etmeden

Sorasanız ismini
Öküzoğlu öküzdür

Havalara bakıyor
Sülalesi camızdır

İlmin başı sabırdır…….Dini hikayeler

Yirmi yaşında bir genç, deli Hüseyin adı
Bir ocağın umudu, annesinin muradı

Annesi pek ihtiyar, yatalaktı hastaydı

Arkadaş olmak için bir selam ver yeterli
Dost olmak kolay değil olanlara ne mutlu!
Kahrını çekeceksin sen dertli o kederli
Bu ahvalde hala dost kalanlara ne mutlu!

Düşünmeden konuşan akar dilinden asit

Her yüreğe hitap eder
Sestir bizim Radyo ozan
Adı yeter şanı yeter
Hastır bizim Radyo ozan

Şiir seli, duygu seli