Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Dinledikçe insan bıkar dilinden
Yanlış bulur yanlış söyler, bu herif
Hep şikayet bir şey gelmez elinden
Yanlış bilir yanlış eyler, bu herif

Her zaman konuşur söz olsun diye

Hayalleri, düşlerimi, aklımı
Zorlaya, zorlaya saçım ağardı
Hayallerde gerçek payı saklı mı?
Öyle olsa, gökten altın yağardı

Mali hülya tatlı rüya, dilekler

Kanyonları ormanları tararsan
Ağaçların gölgesinde bul beni
Ey vefalım hala beni ararsan
Denizlerin dalgasında bul beni

Bir çınar ki kökleriyle sökülmüş

Okudum dostumun intizarını
Gönlüm karanlıkta kaldı bu sabah
Duyunca feryadı ah-u zarını
Beni hüzünlere saldı bu sabah

Gönlünde sevdanın nakışı vardı

Yazdıkça hiç bitmeyen tükenmeyen kalemsin
Yalnız seninle yazan ellerim şahit olsun
Gecemde gündüzümde yegâne meşgalemsin
Seher vaktinde esen yellerim şahit olsun

Sen bendesin ben sende, başka şeye gözüm yok

Yazmaya yeltendim, ağrıdı kafam
Hapı şurup ile karıp da yazdım
Ateşim yükseldi bitmedi cefam
Başıma patates sarıp da yazdım

Konuyu dağıttım, ortada kaldım

Dünya ya gözlerimi, açınca yanımdaydı
Rızkım olan ilk sütü, içince yanımdaydı

Ağlarken yanımdaydı, gülünce yanımdaydı
Hasta olup rahatsız, olunca yanımdaydı

Biri kalkıp sana Türkçü der ise
Hiç üzülme böyle nane yer ise
Utan bundan eğer bu söz şer ise
Ben Türkçüyüm, Türk’üm ve müslümanım

Böyle diye diye soğutmasınlar

Dinin nedir?
-İslam,
Kitabın?
-Kur’an
Ya kıblen neresi?
-Kabedir kabe

Sargılayın beni azmasın yaram
Yorgunum argınım, gurbet ellerde
İştahım kalmadı uykular haram
Gerginim, dargınım gurbet ellerde

Özlemden hasretten gönlüm dağlandı