Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Dost öyle bir insan ki, canından can katar dost,
Bunlardan çok yok amma, dost dediğin böyledir!
Kutsal bilir dostluğu, bencilliği atar dost,
Arkadaşlar çok amma, dost dediğin böyledir!

Demez asla yapamam, her işini bitirir

Bilsen bile soracaksın
Görünmeyi diliyorsan
Buna kafa yoracaksın
Yaranmayı diliyorsan

İnsanlarla barışasın

Timurlenk Akşehir'e bir erkek fil getirmiş
Başıboş dolaşan fil, ekinleri bitirmiş

Bu obur fil yüzünden bitince ekinleri
Hocadan rica eder Akşehir sakinleri

Uykudan kaltım gece kalkmanın sebebi var
Önce saate baktım, bakmanın sebebi var
Bir de sigara yaktım, yakmanın sebebi var
Gene geç kaldı çocuk, Allah ıslah eylesin

İşte babalar böyle, çocuk otuz yaşında

Selam ile başlamak sözlerin ilk başıdır
O halde selam olsun başlar iken hitaba
Şiirle mektup yazmak aşıkların işidir
Herkeste ayrı dert var, dertsiz var mı acaba?

Murat ettim halini ahvalini sormayı

Dinledikçe insan bıkar dilinden
Yanlış bulur yanlış söyler, bu herif
Hep şikayet bir şey gelmez elinden
Yanlış bilir yanlış eyler, bu herif

Her zaman konuşur söz olsun diye

Hayalleri, düşlerimi, aklımı
Zorlaya, zorlaya saçım ağardı
Hayallerde gerçek payı saklı mı?
Öyle olsa, gökten altın yağardı

Mali hülya tatlı rüya, dilekler

Yazdıkça hiç bitmeyen tükenmeyen kalemsin
Yalnız seninle yazan ellerim şahit olsun
Gecemde gündüzümde yegâne meşgalemsin
Seher vaktinde esen yellerim şahit olsun

Sen bendesin ben sende, başka şeye gözüm yok

Yazmaya yeltendim, ağrıdı kafam
Hapı şurup ile karıp da yazdım
Ateşim yükseldi bitmedi cefam
Başıma patates sarıp da yazdım

Konuyu dağıttım, ortada kaldım

Kanyonları ormanları tararsan
Ağaçların gölgesinde bul beni
Ey vefalım hala beni ararsan
Denizlerin dalgasında bul beni

Bir çınar ki kökleriyle sökülmüş