Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Şükrettim, hüzünden eser kalmadı
Gönlümde şimşekler çaktı bu gece
Mehtaba kapıldım sabah olmadı
Gözlerim bir başka baktı bu gece

Hayret doğrusu


Unuttum demiştin senin ismini
Olacak şeymiydi, hayret doğrusu
Albümlerden söküp yırttım resmini

Hani nerde demokrasi dediğin
Kendi gitti adı kaldı bizlere
Zehir zıkkım oldu şimdi yediğin
Kendi gitti tadı kaldı bizlere……......İbrahim Yavuz

Demokrasi dedik övündük durduk

Kahve sütü bozuksa
Hatırı kısa olur
Niyet eğer kazıksa
İçene tasa olur

Zehir olur kupası

Bu hayat caddesinden, insan yaşar da geçer
Bu yolda yürüyenin dizinde derman gerek
Caddede iki yol var, çoğu şaşar da geçer
Doğru yolu bulmaya ilahî ferman gerek

Hayat diye bu ömrü, harcıyoruz durmadan

Cahille dostluk kurma
Beyazı kara olur
Fazla yanında durma
Herşey beş para olur

Tepeden inme sözler

Kendime has bir yol tuttum
Kimse beni anlamıyor
Hasret yazdım yudum yudum
Kimse beni anlamıyor

Şiir yazdım her alanda

Karşılıksız dostluk kara borsada
İlgisiz bilgisiz geçiyor günler
Çok az vardır, çoktur diyen varsa da
İlgisiz bilgisiz geçiyor günler

Herkes bencil oldu dostunu bilmez

Bir fırtına koptu dinmek bilmiyor
Gönlümde dört mevsim yaşar gibiyim
Ruhumda karakış bahar gelmiyor
Tenim kavruluyor şaşar gibiyim

Gül gibi bir ömrüm solmaya namzet

Her sözünü yanlış anlar
Bam başka bir kanal olur
Gün gelir ki sanal dostun
Sesi çıkar anal olur

Unutur her dediğini