Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Hayret doğrusu


Unuttum demiştin senin ismini
Olacak şeymiydi, hayret doğrusu
Albümlerden söküp yırttım resmini

Havanda su döve döve
Günümüze gün ekledik
Kendimizi öve öve
Ünümüze ün ekledik

Ben diyeyim lehçesini

Çınar ağacı

Söğüt deyip geçmeyin, bir çınara aşıktı
İkisinin kökleri, iç içe bitişikti
Bölüşemedikleri, güneşteki ışıktı
Sadece bunun için yarışıp dururlardı

Lütfettin imanı aciz kuluna
Sabit kıl, caydırtma, Ey Yüce Rabbim!
Hidayet eyledin kendi yoluna
Hedeften kaydırtma, Ey Yüce Rabbim!

Kapından boş dönmez uzanan elim

Kendime has bir yol tuttum
Kimse beni anlamıyor
Hasret yazdım yudum yudum
Kimse beni anlamıyor

Şiir yazdım her alanda

Karşılıksız dostluk kara borsada
İlgisiz bilgisiz geçiyor günler
Çok az vardır, çoktur diyen varsa da
İlgisiz bilgisiz geçiyor günler

Herkes bencil oldu dostunu bilmez

Uzaktan elveda deyip de çıktım
Yakında olsaydım ne değişirdi,
Hasretle bir daha dönüp de baktım
Az daha kalsaydım ne değişirdi

Gönül alev aldı sönmez bir daha

Tağutu övemem tağuttur çünkü
Özgürüm diyemem sırtımda süngü
Bunlar hepsi aynı dünkü bu günkü
Milletün vahide değil mi bunlar?

Rüzgardan doğanlar fırtına eker

Yaşar Gürlek'in aşağıda ki yorumuna atfen

İbrahim Cosar hocam bırak ıslık çalmayı üflesen bile şiir
olur Mikdat abim vallaha kutluyorum seni eline sağlik
saygilarimla......

Tamahın yok devası
Mal sevgisi,hevesi
Nefsin arzu, hevası
Seni yakar kül eder

Zenginlerin övgüsü