Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kıyametin sonu mu, vahşet ayyuka çıktı
Yılanların başını ezemeyecek miyiz?
Yeter bu milletimiz artık canından bıktı
Çarşıda ya pazarda gezemeyecek miyiz?

Vuruldu yürekten gördüğü anda
Varıp diyemedi yandı tutuştu
O ona yaklaşıp durduğu anda
Sorup diyemedi dondu tutuştu

Bilemedi aşkın sanatlarını

Eski siyasiler temel açardı
Umut dağıtırdı,döküp saçardı
Semalarda sahte balon uçardı
Şimdikiler görün ne hale düştü!

Halk bilirdi ama, aldırmıyordu

Senden kalan ne varsa belleğimden silindi
Hepsi kara buluttu rüzgârla uçup gitti
Şu anda bildiklerim arşivden bir alıntı
Mazimize anılar bir sayfa açıp gitti

.......Yüreğimde sızı var

Ne yaza yaza
Ne boza boza
Ne kıza kıza
Şair olursun!

Ne taş atmakla

Evet mi hayır mı, hayır mı şer mi?
Orası sandıkta belli olacak
Kızıla kızıl da ak’a ak der mi?
Karası sandıkta belli olacak

Olduğunuz yerde eşin bakalım

Özür kabahatten büyük olunca
Gönül sarayları virane olur
Odunlar içerden oyuk olunca
Ötüşü kulakta şahane olur

Çıkarı uğruna haini sever

Bir adım gelene ben beş giderim
Dostlukta aranan böyle olmalı!
Ayakla gelene ben baş giderim
Dost için sürünen böyle olmalı!

Özü sözü bir olmaktır muteber

İlkbahar dağların tepelerine
Yemyeşil yağıyor serinden serin
Yakışanı ahte vefa yerine
Yaktın şu gönlümü derinden derin

Dağlara baktıkça üşüyor musun?

Hasret yürekleri kasıp kavurur
Bu gurbet diyarı dar gelir bize
Kader bizi elden ele savurur
El eline bakmak ar gelir bize
................................Ahh! zalim gurbet!
................................Sen yok musun sen!