Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kendine bir çeki düzen versene
Bu hallerin güzel değil, hiç değil
Üzüyorsun dostum bunu görsene
Ağzını tut bu o kadar güç değil

Dostlarına ne çok kızar, gülersin

Memlekette dert yokmuş gibi zır zır eyleyip
Edepsizce öterler, dumandır bu kargalar
Densizlikler bir yana yalanları söyleyip
Yavuzluk taslıyorlar, yamandır bu kargalar
Allahsız Firavun'a Haman'dır bu kargalar

Kendine mukayyet ol, çetindir bu imtihan!
Özün bittiği yerde, ya çöküş var ya sönüş!
Dikkat et gidişata yol değişir nagehan
Düzün bittiği yerde, ya yokuş var ya iniş!

Hedef rıza-i Bari adresi sorma kuldan

Şu tuhaf şeye bakın, biraz kafa verin de
Yedi yüz yıla yakın koca çınar yerinde

Kargalar birleştiler, gelişip gürleştiler
Çınara yerleştiler öter tepelerinde

(Şaka bir tarafa bu mektupta anlatılanlar gerçektir küçükken bu mealde bir mektup yazmıştım yaşlı bir teyzem için)


Ey gözumun nuri, gönlümün ilaci, başumun taci uşağum
Önce acele acele selam ederum gözlerunden, yanagundan öperum
Acele dedum habu mektubi babandan gizli gizli yazayurum

Halka rağmen konuşuyor bu zalim
Atar tutar millet yutar değil mi?
Birlik nerde ki oyunu bozalım
Bir olmazsak vatan batar değil mi?

Meymenetsiz hiç suratı gülmüyor

Gel seninle arkadaş bir yolculuk edelim
Çıkalım şu dar yerden seyredelim alemi
Vicdanın bulunduğu bir mekana gidelim
Benlikten sıyrılarak oynatalım kalemi...........Mikdatî

Dünya bozulmuş dostum herkeste bir ikilem

Vefasıza uydum yaktı tenimi
Küllerini serpip saçtığı caba
Gönlümü dağladı yaktı canımı
Ellerini çırpıp açtığı caba

Dayanılmaz ateş soktu özüme

Tövbe Ya Rabbî!

Geldim gidiyorum yaşım altmış üç
Yılları tükettim tövbe Ya Rabbî!
Kalmadı bedende be derman ne güç
Nerede yok ettim tövbe Ya Rabbî!

Kıyametin sonu mu, vahşet ayyuka çıktı
Yılanların başını ezemeyecek miyiz?
Yeter bu milletimiz artık canından bıktı
Çarşıda ya pazarda gezemeyecek miyiz?